Alle berichten van Dirk Peeters

wouter-kris-of-bart

Gaat het om Bart, Wouter of Kris?


De verkiezingen van 2014. Gaat het om Bart, Wouter of Kris? Volgens Groen gaat het om iets anders. Volgens Groen gaat het over Greta die al 5 jaar op de wachtlijst staat voor een plaats in het rusthuis. En over Lex, die wacht op een plaats in een crèche.” Zo begint onze campagnevideo. 260.000 Vlamingen staan vandaag van de wieg tot het rusthuis op een wachtlijst.

We laten de mensen achter de cijfers aan het woord. Het zijn echte mensen, die hun authentiek verhaal vertellen. Greta staat symbool voor de minstens 100.000 ouderen die op een wachtlijst staan voor ouderenzorg. De helft van hen wacht tussen 6 maanden en 1 jaar op een opname in een rusthuis. Lex symboliseert de nood aan extra kinderopvang in dichtbevolkte steden. Er zijn in Vlaanderen 44.000 extra kinderopvangplaatsen nodig.

Maar de problematiek van wachtlijsten is ruimer. Er staan bijna 22.000 personen met een handicap op de wachtlijst, 4.500 jongeren wachten op hulp of ondersteuning van de bijzondere jeugdzorg.

De 1,4 miljard euro die Groen wil investeren is noodzakelijk om voor elk kind een plaatsje te voorzien in de kinderopvang, zelfstandig of gesubsidieerd. Voor elke oudere of andere zorgbehoevende burger willen we zorg in de buurt en assistentie vanuit een lokaal dienstencentrum bieden. Dit geld halen we onder meer uit een eerlijke bijdrage uit de vermogens groter dan 1 miljoen euro, het afremmen van overconsumptie in de gezondheidszorg en fraudebestrijding.

We willen van de wachtlijsten een verkiezingsthema maken om iedereen die op een wachtlijst staat het plekje dat hij of zij verdient te gunnen. Jij kan daarbij helpen door de video zo ruim mogelijk te verspreiden via Facebook en Twitter.

Nog een fijne campagne!

Liefkenshoektunnel tolvrij: verkiezingskoorts doet Crevits na 4 jaar alsnog overstag gaan

ATV-reportage over de actie aan de Liefkenshoektunnel

ATV-reportage over de actie aan de Liefkenshoektunnel (2012)

Tot 20 juni zal de Liefkenshoektunnel tolvrij zijn: op die manier wil minister Crevits de verkeershinder door de wegenwerken op de E34 richting kust beperken. Al vier jaar lang al vraagt Groen in het Vlaams Parlement hierom, maar steeds hield minister Crevits de boot af. Een resolutie van Groen waarin we vroegen om alvast bij wijze van proef de tunnel tolvrij te maken, werd in 2011 nog weggestemd door de meerderheid.

Nu de verkiezingskoorts toeneemt kan het dus wel. De periode zal meteen gebruikt worden om de effecten van een tolvrije tunnel op het autoverkeer rond Antwerpen te bestuderen.

Muyters geeft BRV op: met N-VA heerst ruimtelijke chaos in plaats van ruimtelijke ordening

groenboek_cover2

Muyters geeft BRV op: ruimtelijk chaos heerst

“N-VA voerde campagne met “Denken-Durven-Doen”.  Maar N-VA-minister Muyters durft niet, en doet niets voor ruimtelijke ordening” , zegt Vlaams parlementslid voor Groen, Hermes Sanctorum. Het ruimtelijk beleid in Vlaanderen heeft nood aan een nieuw elan: De open ruimte moet bewaard worden. Er moeten creatieve oplossingen komen om om te gaan met, de bevolkingstoename, de vergrijzing en de klimaatverandering. Maar de regering van Kris Peeters  en de N-VA-minister Muyters hebben vijf jaar lang rondjes gedraaid. De Regering Kris Peeters was de regering van stilstand en wachten.”

Nochtans, als je het de Vlaming vraagt, kiest een meerderheid duidelijk voor het “Freiburg-model”, met woonvriendelijke steden, een terugdringen van automobiliteit en het behouden en versterken van open ruimte en groen op loopafstand, zegt Groen parlementslid Dirk Peeters. Dat draagvlak voor verandering bleek uit de enquête ‘ruimte voor morgen’ die aan het Groenboek voorafging . Tal van betrokken verenigingen, burgers en experten werden intussen gehoord. Zij pleiten voor een stop op de verdere verkaveling en verstening van de open ruimte in Vlaanderen, voor minder strikte zonering en voor een gedeeld ruimtegebruik

“Als minister Muyters zegt dat er geen draagvlak is voor het beleidsplan dan vergist hij zich dus: bij de bevolking bestaat wel zeker een breed draagvlak”, zegt Hermes Sanctorum, “er is juist een duidelijke roep naar een verhardingsstop in Vlaanderen.

Bovendien willen zowel de landbouwsector als de bouwsector de oefening maken en creatief aan de slag gaan. “Maar blijkbaar past een duurzame toekomstvisie op ruimte in Vlaanderen niet in het plaatje van minister Muyters en zijn partij. Deze Vlaamse regering durft verandering niet aan,” zeggen Sanctorum en Peeters.

De beslissing om het BRV af te voeren staat ook in schril contrast met het decreet complexe projecten dat wél nog door het parlement gejaagd werd. “De drie Vlaamse regeringspartijen N-VA, CD&V en SP.A  willen grote infrastructuurprojecten in de toekomst makkelijker maken, ook als die ten koste gaan van open ruimte, beschermde natuur of landschappen. Hier was de politieke wil wel aanwezig. Maar voor een positieve en duurzame hertekening van de ruimte in Vlaanderen, was die politieke wil er niet bij de traditionele partijen”, besluit Dirk Peeters.

laatste-plenaire-1

Waarom het natuurbeleid van deze Vlaamse regering met voorsprong het slechtste ooit was

Tijdens de plenaire vergadering van woensdag 23 april 2014, de laatste plenaire vergadering van deze legislatuur, hield ik een tussenkomst bij het natuur- en bosdecreet.  Deze Vlaamse regering is met voorsprong de slechtste ooit voor het Vlaamse natuurbeleid. Zo werd wel de vos vogelvrij verklaard maar kon de bruinvis niet worden beschermd. Zo bleef Vlaanderen een netto-ontbosser met een spaarpot van 6 à 7 miljoen in het boscompensatiefonds. Zo werden – ondanks beloftes in de beleidsbrieven – de waardevolle ruimtelijk bedreigde bossen niet beschermd en bleef het bij een zwaktebod in een conceptnota op het einde van de bestuursperiode. Zo werden de aankoopbudgetten voor ANB fors teruggeschroefd. Zo werden de poldergraslanden gescheurd en blijven ze zelfs na de amendementen van de meerderheid nog onbeschermd achter. Dit decreet roept deze nefaste ontwikkelingen geen halt toe. Groen heeft het dan ook niet mee goedgekeurd.

Het was mijn laatste tussenkomst van deze legislatuur. Met dank aan de groep van Groen Kempen die met een mooie delegatie naar Brussel waren afgezakt om te komen supporteren.

Hieronder vind je mijn volledige tussenkomst.

Voorzitter, minister, collega’s

We hebben geen problemen met de integratie van het bos -en natuurbeheer in natuurbeheerplannen, zeker niet.

We voeren ook geen tegenstand tegen de openstelling van de subsidiemogelijkheden voor privé partners. Deze mogelijkheid bestond nu ook al en we zullen deze partners hoognodige hebben voor de realisatie van de instandhoudingsdoelstellingen.

Maar Vlaanderen heeft met zijn slechts 7% van zijn oppervlakte aan de natuur de kleinste natuuroppervlakte van Europa en dan zijn onze natuurgebieden er nog zeer slecht aan toe. Het volstaat om de INBO-rapporten even te raadplegen om u daarvan te vergewissen.

Maar dit decreet ambieert om meer te doen met minder middelen?

Wij geloven daar niet in en samen met ons ook de inspectie Financiën want ook zij hadden zo hun bedenkingen bij. In die zin is dit decreet geen garantie voor beterschap, integendeel:

– een ruimere opdracht (uitbreiding naar de privé en een uitbreiding voor de IHD’s) met minder middelen zal niet het gewenste resultaat kunnen opleveren;

– we vrezen ook een uitverkoop van overheidspatrimonium

– we vrezen voor een onvolledig en gebrekkig beheer door de overheid zelf op haar patrimonium;

– en we vrezen met dit decreet ook de gestelde tijdshorizon niet te kunnen halen.

Van een nieuw decreet mag men verwachten dat we vooruitgang boeken, dat we beterschap creëren, dat we achterstanden wegwerken.

Dit lijkt met dit decreet zeker niet het geval want we We zullen hiermee de achteruitgang van de Vlaamse natuur niet stoppen.

En wanneer de Vlaamse natuur erop achteruit gaat gaan we er met zijn allen op achteruit want de natuur dat zijn onze “commons”, onze gemeenschapsgoederen, ons gezamenlijk bezit.

1. Zo mist dit decreet de kans om eindelijk werk te maken van een globaal biodiversiteitsbeleid aansluitend op de Europese agenda en waarbij de basisnatuurkwaliteit fors verbetert en de natuur buiten de reservaten er ook op vooruit gaat. Denk maar aan:

– de bermen en de oevers

– de tijdelijke natuur

– het beheer van overheidsgronden en het patrimonium van de lokale besturen

– waterkwaliteit

– de problematiek van de bijensterfte.

2. Zo mist dit decreet de aansluiting met het IVON (het integraal verwevend en ondersteunend netwerk). Zowel het regeerakkoord als de beleidsnota van de minister voorzien in de verdere afbakening van de toen nog  150.000 ha natuurverweving en verbindingsgebieden. Na de bijstelling van de taakstelling in het RSV is hiervan slechts 4.000 ha gerealiseerd tijdens deze bestuursperiode.

3. Dit decreet mist ook de kans om aan te haken bij het PDPO III (het volgende programma voor plattelandsontwikkeling). De opdracht voor een mooier buitengebied met een betere agro-biodiversiteit wordt hierdoor weer verwaarloosd. De scheiding tussen natuur en landbouw hypothekeert het creëren van meerwaarden op het platteland.

We integreren milieu- en bouwvergunning in de omgevingsvergunning;

We integreren bos en natuurbeheerplannen

We integreren MER en RUP

maar we institutionaliseren de scheiding tussen landbouw en natuur in een conflictmodel met alle gevolgen voor het buitengebied:

– geen gebiedsbenadering voor de agro-biodiversiteit

– geen bescherming van de poldergraslanden

Maar dit decreet behoudt ook zijn onduidelijkheden:

– toegankelijkheid stuit op verzet bij de privé-eigenaars

– een te laag beschermingsniveau voor de domeinen beheerd oor ANB. Nochtans zijn dit vaak gronden die duur betaald werden door de overheid

– onduidelijkheden over het beheer van de diverse overheden op hun gronden

– dit betekent geen versnelling, integendeel. Zie ook de opmerking van IF

– en weerom een decreet zonder de bijhorende financiële middelen.

Voorzitter, collega’s

Deze Vlaamse regering is met een lengte voorsprong wellicht de slechtste ooit voor het Vlaamse natuurbeleid:

– zo werd wel de vos vogelvrij verklaard maar kon de bruinvis niet worden beschermd;

– zo bleef Vlaanderen een netto-ontbosser met een spaarpot van 6 à 7 miljoen in het boscompensatiefonds;

– zo werden – ondanks beloftes in de beleidsbrieven – de waardevolle ruimtelijk bedreigde bossen niet beschermd en bleef het bij een zwaktebod in een conceptnota op het einde van de bestuursperiode;

– zo werden de aankoopbudgetten voor ANB fors teruggeschroefd;

– zo werden de poldergraslanden gescheurd en blijven ze zelfs na de amendementen van de meerderheid nog onbeschermd achter.

Dit decreet roept deze nefaste ontwikkelingen geen halt toe.

We zullen het dan ook niet mee goedkeuren.

Collega’s

Nog iets over de amendementen van de meerderheid.

We hebben allemaal kunnen vaststellen dat die pas vandaag – in de laatste plenaire vergadering – en tijdens de zitting, zonder advies RVS werden verspreid.

De voorgestelde wijzigingen zijn zeker een verbetering. Zeker de aanzet voor de aanpak van de stikstofdepositie lijkt ons een belangrijke stap te zijn en we zullen die voorstellen mee goedkeuren.

De amendementen voor een strengere boscompensatie – gebaseerd op de conceptnota van de minister – hadden wij al ingediend tijdens de commissiebespreking bij gebrek aan meerderheidsinitiatief. Ze werden daar prompt weggestemd. Vandaag worden ze door de meerderheid overgenomen.

Maar de bescherming van de Poldergraslanden is voor de volgende regering.

De Poldergraslanden, de PAS en de bosproblematiek worden in een koehandel afgehandeld. Dit is geen goed wetgevend werk.

Ik verwijs graag even naar de tussenkomst van collega Sauwens die opriep voor een betere samenwerking tussen meerderheid en oppositie. De voorbije werking rond de totstandkoming van dit decreet bewijst dat hij overschot van gelijk heeft maar dat de beleidscultuur hier niet aanwezig is.

 

budgetten bossen

Meerderheid stemt Groen-voorstel van decreet voor bescherming waardevolle bossen weg

Dinsdag werd in de Commissie Leefmilieu gestemd over het Voorstel van Decreet van Groen voor de bescherming van onze waardevolle bossen. Het werd, helaas, door de meerderheid weggestemd. Een gemiste kans. Hieronder lijsten we nogmaals onze argumentatie op.

budgetten bossenGebrek aan bosbeleid

Het bosbeleid van Vlaams minister Joke Schauvliege is helemaal ontspoord. Dat leert ons de Bosbarometer van Bos+ waaruit blijkt dat Vlaanderen (Na Ierland de bosarmste regio van Europa) een netto-ontbosser is en blijft. Maar de cijfers tonen ook duidelijk aan dat Vlaanderen van bosuitbreiding helemaal geen prioriteit maakt.

Teruglopende aankoopbudgetten

De uitgaven voor bos- en natuuraankopen zijn anno 2013 ook historisch laag. Werd er in 2008 nog 30,9 miljoen EUR besteedt aan bos- en natuuraankopen dan is dit in 2012 al gedaald tot 18,4 miljoen EUR. Een vermindering met 40 procent.

21 miljoen euro achterstand in aankopen van bossen

In de periode 2009-2012 werd voor iets meer dan 90 miljoen euro aan bosaankoopdossiers goedgekeurd. Daarvan werd slechts voor 69 miljoen euro effectief gerealiseerd. Wat de aankopen van nieuw bos/te bebossen gebieden heeft minister Schauvliege op dit moment dus een achterstand van 21 miljoen euro.

60.000 euro verwijlinteresten

Dat het aankoopbeleid door ANB serieuze problemen ondervindt is dus een understatement. Niet zelden moeten nalatigheidsintresten betaald worden omdat de betaling na aankoopakte te laat gebeurt. Concreet gaat het om 10 procent van de dossiers. De laatste 3 jaar moest zo voor 60.000 euro aan verwijlinteresten opgehoest worden. Dat dit in tijden van crisis en budgettaire krapte mogelijk is tart elke verbeelding.

Vaak gaan ANB aankopen – na jaren voorbereiding – toch niet door omdat de minister de aankoop niet goedkeurt onder druk van lokale belangengroepen.

Recht van voorkoop

Een belangrijk instrument om aankopen binnen de aankoopperimeters te realiseren is het “recht van voorkoop”. Maar net voor dit recht van voorkoop ontbreekt het meestal aan budget en zo gaan belangrijke “once in a liftetime”-kansen hopeloos verloren. Denk maar even terug aan de vernieling van 7 ha blauwgraslanden in de Nietelbroeken in Diepenbeek.

2,7 miljoen euro verschoven bij begrotingscontrole 2013

Meer bossen zijn essentieel als we onze instandhoudingsdoelstellingen en biodiversiteitsdoelen willen behalen. Maar de aankoop van bossen door ANB wordt anno 2013 ernstig bemoeilijkt omdat in de begrotingscontrole 2.700.000 euro van het voor aankoop van bossen voorziene budget wordt overgeheveld, om er de, al in 2009 aangekondigde, milieuvergunningdatabank mee op te starten.

Slechts 68 ha bos gerealiseerd via Boscompensatiefonds

Tenslotte is er nog het boscompensatiefonds. Dit fonds wordt gevoed door de compensatievergoeding die wordt betaald wanneer ontbossing niet door herbebossing kan worden gecompenseerd. Dit fonds blijft grotendeels ongebruikt (saldo juni 2012: 5.600.000 EUR). Minister Schauvliege stelt dit fonds sedert 2011 ter beschikking voor bosuitbreidingsprojecten van de lokale besturen maar we kunnen moeilijk spreken van een doorbraak op het vlak van de bosuitbreiding. In 2012 werd via het boscompensatiefonds 68 hectare nieuw bos gecreëerd.

Falende ruimtelijke afbakening

De 10.000 ha effectieve bosaanplant en 10.000 ha bosuitbreiding die het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen zestien jaar geleden (in 1997) vooropstelde, zijn nog ver weg. Vlaams minister Muyters loopt hopeloos achter in de afbakening van de 10.000 ha voor herbebossing. Van deze doelstelling van het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen is tot nu toe slechts 22 % gerealiseerd. Dit maakt duidelijk dat het falende bosbeleid een gedeelde verantwoordelijkheid is binnen de Vlaamse regering.

Boswijzer

En ondanks de hoera sfeer rond de “Boswijzer” moesten we hier in de commissie tot de onweerlegbare conclusie komen dat de foutenmarge dermate groot was dat het zeker geen instrument kan zijn in het kader van de bosuitbreiding. Zelfs ANB was daarover duidelijk in zijn presentatie.

Plan van aanpak Ruimtelijk Bedreigde Bossen

De conceptnota van januari is eigenlijk een zwaktebod op het einde van de legislatuur. Hoewel lang aangekondigd en een element van het Regeerakkoord kan een conceptnota het wetgevend initiatief niet vervangen natuurlijk. Er worden wel inventarisaties gedaan maar er zijn financiële middelen voorzien om tot effectieve bescherming over te gaan.

VOORSTEL VAN DECREET

Omdat het beleid er niet in slaagt om effectief te bebossen en gronden te verwerven voor de herbebossing moet de bescherming van onze bestaande bossen absolute prioriteit krijgen. Zeker de ruimtelijk bedreigde “waardevolle” bossen moeten we redden.

De conceptnota heeft de waardevolste bossen geïnventariseerd:

–      63.273 ha in niet-groene bestemmingen

–      20.811 ha meest waardevolle bossen waarvan 5.000 ha in woongebied

–      12.493 ha waardevolle bossen waarvoor een proactieve aanpak nodig is.

We baseren ons in dit voorstel op dezelfde multi-criteria-set die ook in de conceptnota wordt gehanteerd. Dus ons voorstel is daarmee volledig compatibel. (Leyman 2004).

We baseren ons voor het verder instrumentarium ook op de bestaande wetgeving RO.

Ons voorstel stelt de VR in staat om deze geselecteerde waardevolle bossen tenminste al voorlopig te beschermen door een moratorium op ontbossing van deze waardevolle bossen.

Daartoe moeten we die waardevolle bossen duidelijk afbakenen en moet de overheid zich engageren om eventueel planschadevergoedingen aan de huidige eigenaars te voorzien.

Gelet op de eensgezindheid in de methodologie kan de meerderheid dit voorstel niet naast zich neerleggen.

Maar dat gebeurde, helaas, dus wel.

 

Decreet Natuur en Bos: je kan niet meer doen met minder middelen

comm LEE decreet natuur bosDe nieuwe regelgeving voor natuur en bos is een slechte zaak voor de Vlaamse natuur. Het is naïef te veronderstellen dat we meer gaan kunnen doen met minder middelen. Bovenal is het institutionaliseren van de scheiding tussen natuur en landbouw nefast. Dat bracht ik naar voor tijdens de commissie Leefmilieu waar het decreet besproken werd.

Amper 7 procent van Vlaanderen is natuurgebied. Op Europees vlak bengelen we daarmee helemaal onderaan. Die natuurgebieden zijn er bovendien slecht aan toe. Het volstaat om de INBO rapporten te lezen.

Groen heeft geen problemen met de integratie van bos- en natuurbeheerplannen, zeker niet. Groen is ook niet tegen de openstelling van de subsidiemogelijkheden voor privé partners. Eigenlijk bestond die mogelijkheid reeds en privé partners kunnen een wezenlijke bijdrage aan natuurbeheer leveren, zonder twijfel.

Maar kunnen we meer doen met minder middelen? Wij denken van niet. Ook de Inspectie Financiën (IF) heeft daar zijn bedenkingen bij.

Waar schuilen de gevaren van dit decreet?

  • Ruimere opdracht zonder financiële middelen (Instandhoudingsdoelstellingen)
  • Vrees voor de uitverkoop van overheidspatrimonium
  • Vrees voor een gebrekkig beheer: ook bij de overheid
  • Vrees om de tijdshorizon weer niet te halen

Van een nieuw decreet mag men verwachten dat we vooruitgang boeken, dat we beterschap creëren, dat we achterstanden wegwerken.
Dit lijkt met dit decreet niet het geval te zijn, integendeel.

De vrees bestaat dat we met dit decreet zelfs de “standstill” niet bekomen maar er effectief op achteruit zullen gaan. En wanneer de natuur erop achteruit gaat, gaan we er met zijn allen op achteruit want natuur dat zijn onze ‘commons’, zeg maar onze gemeenschappelijke goederen.

Zo mist dit decreet de kans om eindelijk werk te maken van een globale biodiversiteitsagenda waarbij de basisnatuurkwaliteit fors moet verbeteren en de natuur buiten de groengebieden er ook op vooruit gaat: denk maar aan de bermen, oevers, overheidsgronden, waterkwaliteit, Programmatorische Aanpak Stikstof (PAS), tijdelijke natuur, de problematiek van de bijensterfte.

Dit decreet haakt ook niet aan bij het Integraal Verwevings- en Ondersteunend Netwerk (IVON). Zowel het Regeerakkoord als de beleidsnota van de minister spreken van de realisatie van 150.000 ha natuurverweving- en verbindingsgebieden. Hiervan werd slechts 4.000 ha gerealiseerd.

Dit decreet mist ook de kans om aan te haken bij PDPO III en de opdracht voor een gezonder en mooier buitengebied, voor een betere agro-biodiversiteit. De scheiding tussen natuur en landbouw hypothekeert dat we in globo meerwaarden creëren op het platteland.

We integreren milieu- en bouwvergunning in de omgevingsvergunning, we integreren het bos- en het natuurbeheerplan, we integreren de MER en de RUP maar we institutionaliseren de scheiding tussen landbouw en natuur met alle gevolgen van dien voor het ruime buitengebied:
– Poldergraslanden
– Gebiedsbenadering voor de agro-biodiversiteit
– De PAS blijft steken in goede voornemens. Dat is waarschijnlijk het volgende dossier waarvoor Europa ons op de vingers zal tikken.

Het decreet bevat nog andere onduidelijkheden:
– Toegankelijkheid: stuit op verzet van de privé-eigenaars
– Een te laag beheersniveau voor ANB? Waarom?
– Onduidelijkheid over het beheer door de overheid op haar gronden
– Alles behalve een versnelling, integendeel (zie ook IF)
– Het zoveelste decreet zonder middelen (zie ook IF).

Vlaams Parlement vraagt regering werk te maken van geothermie (eindelijk)

geothermie locaties

Voorkomen van potentiele reservoirs voor diepe geothermie in Belgie (Laenen, 2009)

Er valt inhoudelijk weinig af te dingen op de resolutie rond geothermie die woensdagvoormiddag in de Commissie Leefmilieu en Ruimtelijke Ordening werd goedgekeurd, behalve dan dat ze jaren te laat komt.

Geothermie, energie op basis van de aardwarmte die twee-drie kilometer onder onze voeten zit,  biedt  een enorm potentieel. Het VITO berekende dat met 300 geboorde geothermieputten (vooral de Kempen hebben daarvoor een gunstige ondergrond) in theorie half Vlaanderen van energie voorzien kan worden. 

Dat nu aan de Vlaamse regering gevraagd wordt werk te maken van geothermie, is dus een goeie zaak. Concreet wil het parlement dat de regering een Kennisplatform Diepe Geothermie (onder regie van het VITO) opricht, een aangepast regelgevend kader uitwerkt om diepe geothermie mogelijk te maken in Vlaanderen en een ruimtelijke structuurvisie voor de diepe ondergrond ontwikkelt.

Het is wel pijnlijk dat het initiatief nu pas een meerderheid vindt in het Vlaams Parlement. Het potentieel van geothermie in ons land is immers al lang bekend. In 2010 kon je al op deze site lezen en leren wat de mogelijkheden van deze duurzame energiebron zijn.  In 2012 stelde ik aan minister Schauvliege over geothermie nog een vraag in diezelfde commissie  Leefmilieu. Minister Schauvliege zei toen: “We zijn alles goed aan het bekijken en we zullen zien of er bijkomende regelgeving nodig is. We zitten niet stil.” Dat van dat stilzitten valt dus met een grote korrel zout te nemen, anders zou de vanochtend gestemde resolutie niet nodig zijn geweest.

Op de grote vragen van enkele jaren geleden  is nog altijd geen antwoord gekomen, ze komen immers letterlijk terug in deze resolutie. Wie is de eigenaar van de aardwarmte? Wie mag waar een geotheromische put slaan en onder welke voorwaarden?

Opmerkelijk is het verschil tussen Vlaanderen en Wallonië. In Wallonië werd al in 2009 een traject rond regelgeving voor diepe ondergrond opgestart en zijn ondertussen concrete geothermie-projecten uitgerold. In Vlaanderen is er de afgelopen vijf jaar nauwelijks iets gebeurd en moeten we, enkele weken voor het einde van de legislatuur, de Vlaamse regering via een resolutie aanporren om  eindelijk werk van geothermie te maken.

Extra genant is dat vandaag bekend werd dat de scheurtjes in de reactorvaten er misschien voor zorgen dat de kerncentrales Doel 3 en Tihange 2 mogelijk voorgoed gesloten zullen worden. Het is een, weliswaar onvoorziene, invulling van de wet op de kernuitstap, maar in combinatie met de onderhoudswerken aan andere kernreactoren en het gebrek aan initiatieven om te investeren in duurzame energie dreigen we zo in een worst-case scenario terecht te komen waarbij de komende maanden en jaren de energiebevoorrading niet meer gegarandeerd kan worden.

Meer info over geothermie op deze site:

2013: Nieuw streekcharter Kempen biedt kans om te kiezen voor transitie naar duurzame innovatie

2012: Geothermie is geen prioriteit voor Vlaamse regering

2011: Investeren in duurzame alternatieven voor nucleaire Kempen

2010: Geothermie als bron van duurzame energie

 

 

Groen-fractie Vlaams Parlement krijgt goede punten in de pers

idp standaard rapport 20140326

De evaluatie in De Standaard

In de aanloop naar de verkiezingen van 25 mei, pakken verschillende kranten uit met ‘rapporten’ voor de verschillende parlementsleden.

Gazet van Antwerpen publiceerde gisteren een top-10 van bedrijvigste Kempense parlementsleden op basis van de initiatieven die ze in het Vlaams Parlement ontplooiden. De website Ze Werken Voor Jou houdt nauwgezet bij hoeveel commissies en plenaire vergaderingen de parlementsleden bijwonen, hoeveel vragen en interpellaties ze doen en hoeveel wetgevende initiatieven ze namen. In die rangschikking kwam ik als tweede uit de bus.

De Standaard liet haar Wetstraat-redacteurs de verschillende parlementsleden quoteren. De Groen-fractie kwam daar, met ruime voorsprong, als beste naar voor met 5,9 op 10. Geen enkele van de andere fracties slaagde er in meer dan de helft van de punten te halen. De Open VLD-fractie en de N-VA kregen 4,9/10, CD&V 4,7, SP.A 4,4, LDD 4,3 en het Vlaams Belang slechts 2,8/10.

idp gva rangschikking parlementsleden 20140325s

Het rapport in GVA

De commentaar van De Standaard over mijzelf: “Peeters, de man die voor Groen de dossiers natuur en milieu, ruimtelijke ordening en de Oosterweelverbinding moest volgen, heeft zijn kansen niet ernstig kunnen verdedigen wegens een langdurige ziekte. Maar dat weerhield er hem niet van om vaker aanwezig te zijn dan veel van zijn collega’s.”

Wie gaat betalen voor de opvang van oude en verwaarloosde paarden?

foto: L. Hoon (CC)

foto: L. Hoon (CC)

Minister-president Kris Peeters laat liever de belastingbetaler dan de paardensector de rekening voor de opvang van verwaarloosde paarden betalen. In mei 2013 keurde het Vlaams Parlement nochtans een amendement van Groen goed, waardoor het mogelijk werd om de opvang van oude en verwaarloosde paarden mee door de paardensector te laten betalen. Verder lezen →

Sluiting Henrad: groene economie in plaats van jobverlies

henrad

(Henrad Herantals – foto: Henrad.com)

Amper een week na de sluiting van Heinz wordt de Kempen opnieuw geconfronteerd met een bedrijfssluiting. Bij Henrad in Herentals verdwijnen volgens de laatste berichten 113 banen. Groen is niet voor niets bezorgd over de tewerkstelling in de Kempen.

Dirk Peeters, Vlaams volksvertegenwoordiger (Groen): “De Kempen is traditioneel een regio met een sterk verleden in de maakindustrie. Deze sluiting bewijst opnieuw de noodzaak om die economie om te vormen naar een innovatieve en duurzame economie, want met de oude recepten zal het niet meer lukken. Er zijn in de Kempen nog bedrijven die vechten om te overleven. We roepen de Vlaamse regering op om te investeren in een nieuw economisch beleid.”

Kim Buyst, voorzitter Groen Kempen en kandidaat voor het Vlaams parlement benadrukt het belang van een actief economisch beleid: “Het is aan de Vlaamse overheid om werk te maken van een beleid dat concrete oplossingen biedt voor duurzame tewerkstelling – ook in de Kempen. Dat moeten we baseren op de mogelijkheden van de streek en haar mensen.”

Een derde hefboom voor een ander beleid is het hervormen van de fiscaliteit. Groen heeft daar concrete voorstellen rond. “Wij willen de lasten op arbeid verlagen en de nettolonen verhogen. Dat is perfect mogelijk als we winsten uit vermogen en milieuvervuiling meer belasten. Op die manier wordt fiscaliteit socialer en rechtvaardiger én geven we weer ademruimte aan de economie,” zegt Jeroen Dillen (4e plaats Federaal). “We hebben al te veel tijd verloren. Als de kiezer ons de kans geeft om mee te besturen, zal Groen het straks sowieso anders aanpakken.”

Sluiting Heinz: werknemers dupe winsthonger aandeelhouders

heinz-turnhout-google-maps

Heinz Turnhout (Google Street View)

Groen Kempen betreurt de sluiting van Heinz waarvan weeral 200 werknemers de dupe worden. De Kempen vormen een Vlaamse regio met een sterk verleden in de maakindustrie die nu opnieuw hard getroffen wordt.

Kim Buyst, voorzitter Groen Kempen: “Multinationale ondernemingen zonder binding met de Kempen en gedreven door de winsten voor de aandeelhouders,  zijn geen zekerheid voor een duurzame economie. Zij verplaatsen hun productie vlot naar plaatsen waar het goedkoper kan. Dat bewijzen bedrijfssluitingen in het Molse en nu weer in Turnhout. Het is een steeds wederkerend liedje waarbij de winst primeert op de tewerkstelling. En dus opnieuw zijn de werknemers de dupe, mensen die al verschillende jaren voor het bedrijf werken. ”

Dirk Peeters, Vlaams volksvertegenwoordiger (Groen): “Er zijn in de Kempen nog bedrijven die vechten om te overleven. Brainport in Eindhoven bewijst dat er wel degelijk kansen zijn voor een heroriëntering van de economie in de richting van innovatie en verduurzaming met kansen op een blijvende tewerkstelling. We roepen de Vlaamse regering op om via het nieuw industrieel beleid werk te maken van duurzame en blijvende tewerkstelling in de Kempen gebaseerd op de potenties van de streek en zijn mensen. We denken hierbij aan versnelde investeringen in de zorg, aan de maakindustrie in de open Campus (Phillips), in de woningbouw, en op het vlak van energie aan de geo-thermie, wind- en zonne energie. We roepen deze Vlaamse “investeringsregering” op om te investeren in de mensen en hun kwaliteiten.”

Kempense Noord-Zuid: wat zou jij doen met 200 miljoen?

jeroen nz

Jeroen Dillen op de actie bij de opening van de Noord-Zuid

Bij de inhuldiging van het eerste deel van de Kempense Noord-Zuid-verbinding vragen Jeroen Dillen (Groen Geel, 3de plaats Kamerlijst) en Kim Buyst (Groen Ravels, 4de plaats Vlaamse lijst)  ook aandacht voor andere, duurzame mobiliteitsinvesteringen.

Groen pleit voor slimme investeringen in de Kempense mobiliteit. Een goede en veilige verbinding Kasterlee-Geel met een ringweg rond Kasterlee en een fly-over in Geel maken daar deel van uit, al plaatsen we wel vraagtekens bij het traject van de parallelweg.

Ondertussen is de klacht van bewoners van Gooreind reeds op 14 februari 2012 behandeld door de Raad voor Vergunningsbetwistingen maar is het nog steeds wachten op de uitspraak. Dit is een democratie en rechtstaat onwaardig.

Jeroen Dillen: “De werken voor de Noord-Zuid-verbinding hebben € 200 miljoen gekost, een bedrag waarmee niet enkel de auto bediend kan worden. Voor hetzelfde geld leggen we 712 km aan fietspaden aan, of een lightrail Oost-Malle-Turnhout-Geel of van Herentals tot Antwerpen. Voor € 200 miljoen kunnen we 592 hybride bussen voor De Lijn aankopen, of één elektrische fiets per gezin in de Kempen. Of zelfs één vouwfiets voor elke Kempenaar!”

“Daarom dagen we de Vlaamse Regering uit niet enkel te investeren in asfalt,” aldus Kim Buyst. “Zo is het jammer dat de Vlaamse Regering enkel vandaag oproept om massaal de auto te laten staan en te gaan lopen. Het kan in de Kempen écht beter wat mobiliteit betreft. Daar wil ik na de verkiezingen in het Vlaams Parlement voor blijven pleiten.”

Kies mee op 200miljoen.be!

Groen loopt daarom niet enkel mee bij de inhuldiging. De partij lanceert ook een vrolijke enquête waarin de Kempenaar zélf kan beslissen wat hij of zij zou doen met nog eens € 200 miljoen. Dat kan vanaf vandaag op www.200miljoen.be .

Bekijk het filmpje van de actie!

Groen stelt in Turnhout kandidaten voor

antwerpse kandidaten

De Groen-kandidaten voor de komende verkiezingen

Groen trekt naar de verkiezingen met sterke lijsten en een sterk programma. De partij wil na de verkiezingen dan ook maximaal wegen op het beleid, zowel Vlaams als federaal.

Kim Buyst (Ravels, 4de plaats Vlaams) en Jeroen Dillen (Geel, 3de plaats federaal) stelden vandaag als Kempenaars met enige trots alle Antwerpse kandidaten voor in Turnhout, waar Groen mee de politieke impasse oploste door met verantwoordelijkheidszin en op een toekomstgerichte manier deel te nemen aan het beleid. Ook in 52 andere Vlaamse gemeentes bestuurt Groen al met succes mee. Na de verkiezingen wil Groen ook op Vlaams en federaal niveau haar verantwoordelijkheid nemen en heel wat vastgelopen dossiers mee in beweging helpen zetten.

Voorzitter Wouter Van Besien, Vlaamse lijsttrekker in Antwerpen: “De Vlaamse regering staat stil. De wachtlijsten in de kinderopvang, de zorgsector, het gebrek aan plaatsen in het onderwijs en de files zijn een welvarende regio onwaardig. Net als de jeugdwerkloosheid, die de volgende Vlaamse regering dringend moet indijken. Onze prioriteiten liggen dan ook bij jobs, wachtlijsten en het wegwerken van files. De kernthema’s van Groen zie je terugkomen bij de samenstelling van de lijsten: ervaren schepenen, onderwijzers, ondernemers, jongeren, studenten, mensen die in de zorg werken: allemaal kandidaten die vanuit hun eigen ervaring zien dat het beter kan en moet in Vlaanderen.”

Ook federaal lijsttrekster Meyrem Almaci en Kristof Calvo op plaats 2 zijn erg tevreden met de kandidaten op de federale lijst: “Iedereen op deze lijst draagt mee dezelfde boodschap uit: onze fiscaliteit moet grondig veranderen, we eisen een verschuiving van lasten op arbeid naar lasten op vermogenswinst en vervuiling. Een volgende regering moet dringend werk maken van meer en betere jobs, een grondige hervorming van de bankensector, en de transitie naar duurzame energie.”

Groen is de enige partij die zowel op sociaal vlak als qua milieubeleid met een sterk en realistisch programma komt. In Antwerpen staat de sterkst denkbare ploeg klaar om die ambitie uit te dragen.

Opsplitsing dossiers Oosterweel en A102/R11bis is inefficiënt en ondemocratisch

mer a102

Kaart uit het PLAN-MER GRUP A102/R11bis (www.lne.be)

Het BAM-tracé blijkt maar te werken in combinatie met de oostelijke tangenten (A 102 en R11 BIS). Maar over de mogelijke milieu- effecten van deze oostelijke tangenten is nog geen uitsluitsel. Daarover wordt nu juist geoordeeld in de nieuwe MER-procedure rond de A 102 en de R 11BIS. Omgekeerd betekent dit dat een positieve beoordeling van de oostelijke tangenten impliciet dan ook een goedkeuring kan inhouden van het BAM-tracé.

Het oorspronkelijk BAM-tracé komt slecht uit de plan-MER-beoordeling.  Op vlak van de leefbaarheid scoort het duidelijk minder goed. En zeker als we niet enkel kijken naar gemiddelde waarden van vervuiling maar ook naar vervuilingspieken op wijkniveau. Maar ook op het vlak van de doorstroming blijkt het BAM-tracé niet goed te scoren. De twee randvoorwaarden die de Vlaamse regering altijd vooropstelde (tol in de Oosterweeltunnel en vrachtwagenverbod in de Kennedytunnel) worden negatief geëvalueerd.

Dat geldt in veel mindere mate voor het MECCANO-tracé. Dat tracé houdt ook een keuze in voor de A 102, maar kan ook los gezien worden van de realisatie van de R11BIS.

In de Kennisgevingsnota wordt aangegeven dat en cours de route zal rekening gehouden worden met de beslissing van de Vlaamse regering over het voorkeurstracé voor de Oosterweelverbinding.

Maar daarmee ontkent men de band tussen beide dossiers. Als de Vlaamse regering een voorkeurstracé vastlegt, heeft dit verregaande gevolgen voor het dossier A 102/R11 BIS. Door de beide dossiers apart te behandelen, zitten we met een zwaar democratisch deficit.

Dat blijkt des te meer als het gaat om het UBR (“Uit de Ban van de Ring”)-scenario van studiegroep Stramien. Dit scenario wordt mee onderzocht als alternatief in deze MER-studie rond A 102/R11BIS, maar is in wezen ook en vooral een alternatief in het kader van de Oosterweelverbinding. Maar in het MER rond de Oosterweelverbinding wordt dit alternatief niet onderzocht. Dus ook hier blijkt dat het scheiden van beide procedures geheel kunstmatig en inefficiënt is.

Enkel op basis van een integratie van beide procedures, kunnen sluitende uitspraken gedaan worden.

De opsplitsing van de beoordeling in twee aparte procedures (één rond de Oosterweelverbinding (voor de stad) en één rond de A 102/R11 BIS (voor de rand)) is onzinnig en laat niet toe om tot een definitieve en sluitende beoordeling te komen. Op deze wijze speelt men ook bewust de belangen van de stad uit tegen deze van de rand.

Verder lezen →

Open brief aan Natuurpunt: Groen wil ook een werkbaar natuurdecreet

Lembeekbos (foto: Zeerood, CC)

Lembeekbos (foto: Zeerood, CC)

Beste Natuurpunters,

De voorbije weken ontvingen we op de Groen-fractie in het Vlaams Parlement van tientallen Natuurpunt-afdelingen een oproep om in het Vlaams Parlement werk te maken van een beter natuurdecreet.

Groen heeft de voorbije maanden kritische vragen gesteld bij het nieuwe, voorliggende natuurdecreet en heeft daartoe een heleboel amendementen voorbereid. Ook bij andere decreten die een impact hebben het milieu- en natuurbeleid (zoals de omgevingsvergunning en landinrichting, PDPOIII,…) hanteerde Groen die insteek.

Voor Groen was de oproep van Natuurpunt dan ook een hart onder de riem: de doelstellingen die Natuurpunt nastreeft, lopen immers vaak synchroon met de vragen en bezorgdheden van de  Groen-fractie in het Vlaams Parlement op het vlak van natuurbeleid.

Groen stelt zich trouwens vragen bij de vele omvangrijke en ingrijpende decreten die de Vlaamse regering tijdens de laatste weken van deze legislatuur nog door het parlement wil jagen. Nadat er de voorbije vijf jaar voor de natuur nauwelijks iets gerealiseerd werd, wordt alles nu, op de valreep, nog ingediend.

Dat is geen goed beleid. Vlaanderen is nog altijd een netto-ontbosser. Vlaanderen is in Europa één van de regio’s met de kleinste oppervlakte aan natuurgebieden. En de kwaliteit van onze natuurgebieden is ondermaats: vogelsoorten gaan achteruit, vlinders en bijen hebben het steeds moeilijker.

In december 2013 pleitte Vlaams volksvertegenwoordiger Dirk Peeters tijdens de begrotingsbesprekingen in de plenaire vergadering van het Vlaams Parlement er nog voor om:

–          meer aankoopbudget voor ANB te voorzien om bedreigde gebieden effectief te verwerven of te laten verwerven;

–          dringend werk te maken van de definitieve afbakening van het VEN;

–          eindelijk werk te maken van de natuurverbindingsgebieden. Dit is in uitvoering van het decreet op Natuurbehoud een taak voor de minister van LEE. Dit kan niet door de budgetten voor biodiversiteit stelselmatig en jaar na jaar te verminderen;

–          meer natuur te laten beheren met een resultaatsverbintenis en een goede opvolging en monitoring;

–          bossen aan te planten en werk te maken van een groenere leefomgeving voor iedereen.

Groen wil dan ook graag samen met Natuurpunt voor deze doelstellingen vechten.

foto: www.berkenbossen.blogspot.com

 

Vlaamse landbouw zelfvoorzienend? Vlaanderen kan zelf zijn boontjes doppen!

800px-Franz_Kleine_RL_350_V_Tienen_20081014

Suikerbietenoogst in Tienen (Foto: Franz Kleine CC)

Heeft Vlaanderen voldoende landbouwgronden om zelfvoorzienend te zijn? Volgens studiewerk van het Departement Landbouw zou er dan in Vlaanderen op 808.700 ha geboerd moeten worden. Dat lijkt veel:  op dit moment zijn de Vlaamse landbouwgronden alles bij mekaar goed voor 613.000 ha.

Maar de denkoefening is op verschillende vlakken weinig realistisch. Zo is het in Vlaanderen lastig citrusvruchten, bananen of koffiebonen te telen, deze zullen altijd geïmporteerd worden.

Erger is dat wordt uitgegaan van de huidige consumptie: de Hoge Raad Volksgezondheid stelde onlangs dat we veel te veel vlees eten. Uitgaande van een ‘gezonde’ consumptie van vlees, zouden we dertig procent minder vlees moeten eten. En zou je dertig procent minder vee nodig hebben.

Voor een gezonde consumptie heb je dan 632.000 ha nodig.  Dat is ongeveer het areaal dat nu in Vlaanderen effectief gebruikt wordt. Het is ruim onder de 750.000 ha die indertijd in het ruimtelijk structuurplan Vlaanderen voor landbouw werd ingekleurd.

Meer dan 60.000 ha landbouwgrond wordt momenteel bovendien oneigenlijk gebruikt, door bijvoorbeeld paardenmaneges.

Interessant aan de denkoefening is dat ze in de kijker zet hoe zwaar onze huidige landbouw op export leunt In Vlaanderen worden meer dan 6 miljoen varkens gehouden. Twee derde daarvan dient voor export. We eten er zelf dus maar 1,8 miljoen van op. Voor de kippen geldt hetzelfde.

Goed nieuws is wel  dat er van wordt uitgegaan dat het nodige veevoer in Vlaanderen geteeld zou kunnen worden. Nu wordt veel veevoer (soja) geïmporteerd wordt uit Zuid-Amerika, dat is om verschillende redenen weinig wenselijk: het gaat ten koste van het regenwoud en is vaak ggo-soja.

Samengevat: als we met z’n allen in Vlaanderen een gezonder voedingspatroon zouden hanteren, kunnen we makkelijk in onze eigen behoeften voorzien en onze eigen boontjes doppen. Op koffiebonen en bananen na, weliswaar.

GGO-GENT-IMG_1350

GGO-veldproef Wetteren was schaamlapje dat pro-GGO-agenda moest maskeren

GGO-GENT-IMG_1350

Bart Staes en Dirk Peeters op de GGO-protestmeeting in Gent, november 2013

De veldproef met GGO-aardappelen in Wetteren zorgde de voorbije jaren voor controverse: de actievoerders werden veroordeeld voor bendevorming, een academisch onderzoekster werd ontslagen. Maar er gingen enkele dubbele agenda’s schuil achter wat indertijd verkocht werd als een wetenschappelijk experiment. Voor het beleid en het wetenschappelijk consortium achter de veldproef speelden nog andere belangen mee. Dat bleek woensdagvoormiddag tijdens de hoorzitting over de ILVO-studie ‘Op zoek naar de wortels van een gepolariseerd publiek debat’ in de commissie Landbouw in het Vlaams Parlement.

De onderzoekers van ILVO interviewden tientallen voor- en tegenstanders. Hun conclusie: zowel voor- als tegenstanders verdedigen het idee van onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek. Alleen: over de wetenschappelijke waarde van dit ‘experiment’ bestonden verschillende meningen.

Of zoals Dr. Michiel de Krom (één van de auteurs van het ILVO-onderzoek) tijdens de hoorzitting opmerkte: “als het de bedoeling was om een oplossing te vinden voor het probleem van de aardappelziekte Phytophthora, was het logischer geweest om naast de veldproef met ggo-aardappels, ook alternatieven te onderzoeken. Hoe weerstaat bijvoorbeeld een biologische aardappel deze ziekte?”

Dat is dus niet gebeurd. Ondermeer omdat de veldproef niet enkel een wetenschappelijk doel diende. In hun studie citeren de onderzoekers mensen van het wetenschappelijk consortium achter de veldproef, die stellen dat “de veldproef een demonstratiegebeuren moest worden, waar de Belgische landbouwers kunnen komen kijken hoe het in de praktijk werkt.”

Ook het beleid, de Vlaamse regering, zag in de veldproef een middel om GGO’s aanvaardbaar te maken. “Als men de voordelen van ggo’s met eigen ogen zou kunnen zien, zal het verzet tegen ggo’s misschien wegvallen,” zo citeert de ILVO-studie.

De veldproef moest geen publiek debat op gang brengen, de veldproef moest het publiek overtuigen van de voordelen van ggo’s.

De onderzoekers van de ILVO-studie stellen verder vast dat de recente vragen voor nieuwe veldproeven voor het wetenschappelijk consortium ook dienden om de grenzen van het huidige beleid en wetgeving af te tasten. Een medewerker van het consortium zegt in de studie: “Kijk we hebben hier een sterke biotechnologische gemeenschap én er zijn populieren in het veld. Waarom blijven we de autoriteiten niet uitdagen met nieuwe aanvragen? Er zijn nieuwe waardevolle ideeën; laat ons eens zien wat ze met die aanvragen doen.”

“De veldproef in Wetteren was een vorm van commerciële communicatie, zelfs bijna een provocatie, eerder dan een wetenschappelijke proef,” oordeelt Europarlementslid Bart Staes.

“Dat de GGO-proeven de voorbije jaren en maanden zoveel stof deden opwaaien, hebben de betrokken wetenschappers en politici voor een groot deel aan zichzelf te danken. Uit het rapport van het ILVO over de aardappelproeven kan je afleiden dat de veldproeven eerder tot doel hadden om de grenzen van beleid en wetgeving te verkennen, en om aan commerciële communicatie te doen, dan dat er wetenschappelijke doelen werden nagestreefd,” stelt Vlaams parlementslid Dirk Peeters (Groen). “Het debat werd verder vertroebeld doordat Vlaams landbouwminister en minister-president Kris Peeters (CD&V) zonder enige nuance de veldproeven verdedigde en de actievoerders criminaliseerde.”

GGO’s, voeding en landbouw zijn te belangrijk om er lichtzinnig mee om te springen. “In de besluitvorming moet het Europees verankerde voorzorgsprincipe zorgvuldig gehanteerd worden. Zoals de nieuwste ILVO studie aanbeveelt, moet er een breed maatschappelijk debat komen over dit soort maatschappelijk kwesties, vooraleer het beleid fundamentele keuzes maakt,” zegt Bart Staes. Maar een dergelijk debat zien de Vlaamse regering en de minister-president helemaal niet zitten. Zij trekken zonder blikken of blozen de kaart van de bedrijfsbelangen die in het spel zijn.

De hoorzitting kwam er naar aanleiding van het voorstel van decreet van Groen om van Vlaanderen een GGO-vrije regio te kunnen maken. Wallonië en Brussel maakten die keuze al. Net zoals 160 andere Europese regio’s. In plaats van ons hals over kop in het GGO-avontuur te storten, kunnen we eerst beter werk maken van een breed democratisch debat.

Het volledige ILVO-rapport kan u nalezen op deze link: http://www.ilvo.vlaanderen.be/Portals/68/documents/Mediatheek/Mededelingen/151_GGO_veldproef.pdf

Proces tegen Vredesactie: vrije meningsuiting is geen misdrijf!

vredesactie

Beeld van de actie uit 2008 van Vredesactie aan het ministerie van Defensie (foto;: Vredesactie)

Op 6 februari start het proces tegen Vredesactie. Aanleiding was de protestactie van 14 november 2008, toen vredesactivisten symbolisch het ministerie van Defensie sloten. “Minister van Defensie De Crem trekt ons land steeds dieper in een uitzichtloze oorlog in Afghanistan.” aldus het persbericht van die dag. De actie verliep strikt geweldloos en er werd niets beschadigd.

Vijf jaar later, op 10 december 2013, besliste de raadkamer in Brussel om Vredesactie correctioneel te vervolgen voor deze actie wegens het opzettelijk beschadigen van andermans onroerende goederen. Dit is een grove aanfluiting van het recht op vrije meningsuiting. Het lijkt erop dat minister De Crem gebruikt maakt van SLAPP (strategic lawsuit against public participation): het instellen van juridische procedures om critici de mond te snoeren. Het ministerie van defensie viseert Vredesactie en vredesactivisten met aanklachten voor futiliteiten, met meestal een heel zwakke bewijsvoering, maar bedoeld om uit te putten en af te schrikken.

Groen steunt Vredesactie in deze zaak: vrije meningsuiting is geen misdrijf!

Op de site van Vredesactie kan ook jij je steun betuigen: klik hier!

Klacht illegale vangst beschermde reuzenhaai geseponeerd

reuzenhaai np

De reuzenhaai die in 2007 werd gevangen (foto: Frederik Mollen, Natuurpunt)

In 2007 bracht een visser illegaal een reuzenhaai aan op de visveiling in Zeebrugge. Het misdrijf bereikt de internationale pers, onder andere Shark Alliance kwam ter plaatse en Jan Desmet verzamelde op zijn site een ovezicht van de persartikelen die er toen verschenen. In 2009 werd op hetzelfde vaartuig een set illegaal afgesneden vinnen van een reuzenhaai aangetroffen in het ruim. Ze waren verstopt achter een aantal kisten. De bemanning uit 2009 was deels dezelfde als in 2007.

Het betreft overduidelijk een hardleerse recidivist die enerzijds de regelgeving opzettelijk negeert, maar anderzijds wel visserijsubsidies van de overheid geniet. Zulke flagrante cases werpen een smet op het imago van onze visserij die een duurzaam etiket claimt.

In antwoord op mijn vraag, antwoordde minister-president Kris Peeters beide zaken geseponeerd zijn: “Voor de zaak uit 2007 is de motivering “toevallige feiten met oorzaak van specifieke omstandigheden”. Voor de tweede zaak is geen motivering bekend.” 

Seponering van zulke extreme zaken staat in schril contrast met de filosofie van de visserij-/natuurwetgeving. Het ondergraaft elke geloofwaardigheid inzake bescherming/handhaving enerzijds en duurzaam karakter van de visserij anderzijds. En het besmet ons blazoen internationaal, want de pers besteedde er uitgebreid aandacht aan.

De reuzenhaai (Cetorhinus maximus) is de tweede grootste vis ter wereld en komt in onze contreien voor, zij het uiterst zelden. De soort prijkt als “vulnerable” op de internationale rode lijst (IUCN), en zelfs als “endangered” in de NE Atlantic (dat is vergelijkbaar met de status van de ijsbeer/pandabeer).

De reuzenhaai is dan ook, via meerdere verdragen en richtlijnen, wettelijk beschermd:

  • Europese Verordening 41/2007 waardoor het verboden is de reuzenhaai te vangen, aan boord te houden, over te laden en aan te landen;
  • Bern Verdrag,
  • OSPAR Verdrag,
  • Verdrag van Bonn,
  • CITES
  • UNCLOS

Echt belangrijk lijkt de Vlaamse regering dit echter niet te vinden: nadat beide pv’s door het gerecht geseponeerd werden, werd geen enkel initiatief genomen zelfs maar een administratieve sanctie uit te spreken.