In 2007 bracht een visser illegaal een reuzenhaai aan op de visveiling in Zeebrugge. Het misdrijf bereikt de internationale pers, onder andere Shark Alliance kwam ter plaatse en Jan Desmet verzamelde op zijn site een ovezicht van de persartikelen die er toen verschenen. In 2009 werd op hetzelfde vaartuig een set illegaal afgesneden vinnen van een reuzenhaai aangetroffen in het ruim. Ze waren verstopt achter een aantal kisten. De bemanning uit 2009 was deels dezelfde als in 2007.

Het betreft overduidelijk een hardleerse recidivist die enerzijds de regelgeving opzettelijk negeert, maar anderzijds wel visserijsubsidies van de overheid geniet. Zulke flagrante cases werpen een smet op het imago van onze visserij die een duurzaam etiket claimt.

In antwoord op mijn vraag, antwoordde minister-president Kris Peeters beide zaken geseponeerd zijn: “Voor de zaak uit 2007 is de motivering “toevallige feiten met oorzaak van specifieke omstandigheden”. Voor de tweede zaak is geen motivering bekend.” 

Seponering van zulke extreme zaken staat in schril contrast met de filosofie van de visserij-/natuurwetgeving. Het ondergraaft elke geloofwaardigheid inzake bescherming/handhaving enerzijds en duurzaam karakter van de visserij anderzijds. En het besmet ons blazoen internationaal, want de pers besteedde er uitgebreid aandacht aan.

De reuzenhaai (Cetorhinus maximus) is de tweede grootste vis ter wereld en komt in onze contreien voor, zij het uiterst zelden. De soort prijkt als “vulnerable” op de internationale rode lijst (IUCN), en zelfs als “endangered” in de NE Atlantic (dat is vergelijkbaar met de status van de ijsbeer/pandabeer).

De reuzenhaai is dan ook, via meerdere verdragen en richtlijnen, wettelijk beschermd:

• Europese Verordening 41/2007 waardoor het verboden is de reuzenhaai te vangen, aan boord te houden, over te laden en aan te landen;
• Bern Verdrag,
• OSPAR Verdrag,
• Verdrag van Bonn,
• CITES
• UNCLOS

Echt belangrijk lijkt de Vlaamse regering dit echter niet te vinden: nadat beide pv’s door het gerecht geseponeerd werden, werd geen enkel initiatief genomen zelfs maar een administratieve sanctie uit te spreken.