Heeft Vlaanderen voldoende landbouwgronden om zelfvoorzienend te zijn? Volgens studiewerk van het Departement Landbouw zou er dan in Vlaanderen op 808.700 ha geboerd moeten worden. Dat lijkt veel:  op dit moment zijn de Vlaamse landbouwgronden alles bij mekaar goed voor 613.000 ha.

Maar de denkoefening is op verschillende vlakken weinig realistisch. Zo is het in Vlaanderen lastig citrusvruchten, bananen of koffiebonen te telen, deze zullen altijd geïmporteerd worden.

Erger is dat wordt uitgegaan van de huidige consumptie: de Hoge Raad Volksgezondheid stelde onlangs dat we veel te veel vlees eten. Uitgaande van een ‘gezonde’ consumptie van vlees, zouden we dertig procent minder vlees moeten eten. En zou je dertig procent minder vee nodig hebben.

Voor een gezonde consumptie heb je dan 632.000 ha nodig.  Dat is ongeveer het areaal dat nu in Vlaanderen effectief gebruikt wordt. Het is ruim onder de 750.000 ha die indertijd in het ruimtelijk structuurplan Vlaanderen voor landbouw werd ingekleurd.

Meer dan 60.000 ha landbouwgrond wordt momenteel bovendien oneigenlijk gebruikt, door bijvoorbeeld paardenmaneges.

Interessant aan de denkoefening is dat ze in de kijker zet hoe zwaar onze huidige landbouw op export leunt In Vlaanderen worden meer dan 6 miljoen varkens gehouden. Twee derde daarvan dient voor export. We eten er zelf dus maar 1,8 miljoen van op. Voor de kippen geldt hetzelfde.

Goed nieuws is wel  dat er van wordt uitgegaan dat het nodige veevoer in Vlaanderen geteeld zou kunnen worden. Nu wordt veel veevoer (soja) geïmporteerd wordt uit Zuid-Amerika, dat is om verschillende redenen weinig wenselijk: het gaat ten koste van het regenwoud en is vaak ggo-soja.

Samengevat: als we met z’n allen in Vlaanderen een gezonder voedingspatroon zouden hanteren, kunnen we makkelijk in onze eigen behoeften voorzien en onze eigen boontjes doppen. Op koffiebonen en bananen na, weliswaar.