(foto: Dirkk.nl, CC:by-sa-nc)

Het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen (RSV) voorziet in zijn ruimteboekhouding 750.000 ha voor de landbouw. Een ruimtevraag die terecht is maar die in het verstedelijkte Vlaanderen steeds meer onder druk komt te staan omdat veel van onze bestemmingen pas kunnen gerealiseerd worden ten koste van landbouwgebieden. In antwoord op de schriftelijke vraag die ik daarover aan minister Muyters stelde, antwoordde hij dat de voorbije jaren in Limburg alleen al 350 ha landbouwgrond omgezet werd in industrie- en woongebied. Radio 2 Limburg interviewde me daarover kort.

Op 7 december stelde ik in het Vlaams Parlement een actuele vraag over de voortschrijdende ontbossing en de afbakening van ruimte voor bossen.

ACTUELE VRAAG van de heer Bart Martens tot de heer Philippe Muyters, Vlaams
minister van Financiën, Begroting, Werk, Ruimtelijke Ordening en Sport, over de
voortschrijdende ontbossing van Vlaanderen en de achterstand in de afbakening van
ruimte voor bos in het kader van de afbakening van de gewenste agrarische en
natuurlijke structuur
ACTUELE VRAAG van de heer Dirk Peeters tot de heer Philippe Muyters, Vlaams
minister van Financiën, Begroting, Werk, Ruimtelijke Ordening en Sport, over de
voortschrijdende ontbossing van Vlaanderen en de achterstand in de afbakening van
ruimte voor bos in het kader van de afbakening van de gewenste agrarische en
natuurlijke structuur
De voorzitter: De heer Martens heeft het woord.
De heer Bart Martens: Voorzitter, minister, collega’s, het wordt zo’n jaarlijkse traditie.
Deze week bracht de Vereniging voor Bos in Vlaanderen haar Bosbarometer uit. Dat
instrument is ontwikkeld om de vinger aan de pols van het Vlaams bosbeleid te houden.
De barometer staat op storm. Uit de Bosbarometer blijkt dat Vlaanderen in 2010 nog eens
500 voetbalvelden aan bos verloor, in weerwil van een groeiend maatschappelijk draagvlak
voor nieuwe bossen, in weerwil van wat in het regeerakkoord staat – het realiseren van de
doelstelling van het ruimtelijk structuurplan voor de uitbreiding van het bosareaal met 10.000
hectare –, in weerwil ook van de internationale trend. In Europa is de laatste twintig jaar een
extra bosareaal van 2,5 miljoen hectare ontstaan.
Vlaanderen slaagt er dus niet in om zijn doelstellingen te halen. Een van de redenen is een
talmende ruimtelijke ordening. Sinds het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen is er maar 20
procent van de doelstelling van 10.000 hectare bijkomend bos gerealiseerd.
Uw collega, minister Schauvliege, had vorig jaar, ook naar aanleiding van het uitbrengen van
de bosbarometer, aangekondigd twintig groene ruimtelijke uitvoeringsplannen per jaar te
zullen doen goedkeuren door de regering, om meer ruimte aan bossen te kunnen geven.
Welnu, voor dit jaar staat de teller op nul: we hebben geen enkele ruimtelijk uitvoeringsplan
zien goedkeuren voor nieuwe ruimte voor bossen. In 2010 is er zelfs 0 euro uitgegeven aan
daadwerkelijke bosuitbreiding. Minister, waar staan we nu met dat befaamde AGNASproces,
waarin men de natuurlijke en agrarische structuur zou afbakenen en net in meer
ruimte voor bossen zou voorzien?
De voorzitter: De heer Peeters heeft het woord.
De heer Dirk Peeters: Minister, ik wist al dat we zone-eigen en zonevreemde bossen
hadden, maar deze namiddag heb ik geleerd dat er nu ook legale en illegale bossen zijn. Dat
verrast me. Bij nacht en ontij is er blijkbaar een bos aangeplant. Voor alle duidelijkheid, mijn
vraag betreft de legale, zone-eigen bossen en de ruimte daarvoor. Ik sluit me aan bij het
betoog van de heer Martens, maar wil even terugkomen op de commissiebespreking die we in
juni hebben gehouden over de voortgang van de afbakeningsprocessen. Daaruit bleek dat in
de volledige planperiode van het RSV, van 1994, 1995 tot 2012, slechts 2000 hectare van de
beloofde 10.000 hectare bos werd gerealiseerd. Dat is slechts 20 procent op ongeveer vijftien
jaar. Bij de herziening van het RSV dit voorjaar heb ik er al op gewezen dat we achterlopen
op die planning, en heb ik gesteld te vrezen dat we de doelstelling van 2013 – zoals die nu is
verlegd – niet zullen halen.
Nu is het bijna 2012. We naderen het einde van de rit en zullen die 8000 hectare volgend jaar
dus in één beweging moeten realiseren, of we zullen ze niet hebben. Hoe zult u in 2012,
gezien die korte tijdspanne, die ontbrekende 8000 hectare bos nog realiseren?
De voorzitter: Minister Muyters heeft het woord.
Minister Philippe Muyters: Voorzitter, ik denk dat de beide sprekers de fout niet hebben
gemaakt, maar er is natuurlijk een verschil tussen de planning van een bos en het
verwezenlijken ervan. Ik ben verantwoordelijk voor de planning en wil het daar dan ook
voornamelijk over hebben.
Als het gaat over de planning van nieuwe bosgebieden, komen we eigenlijk al heel snel bij
AGNAS terecht. U weet allebei dat die AGNAS-procedure ook is gebaseerd op wat de
commissie-Sauwens heeft gezegd, namelijk dat we heel vroeg met iedereen aan tafel gaan
zitten en veel tijd besteden aan het vooroverleg, om te proberen een draagvlak te creëren. U
beseft beide wellicht dat dit niet zo eenvoudig is voor bossen, hoewel wordt gezegd dat het
draagvlak groot is. Wie bossen creëert, neemt automatisch iets weg van iemand. In vele
gevallen wordt landbouwgrond weggenomen van een aantal boeren. Dat vergt natuurlijk ook
enigszins een draagvlak. Die mensen willen wat vooruitzicht hebben in hun landbouwproces.
Ze willen zien wanneer dat moet en kan worden gerealiseerd.
Een ander aspect is dat verkeerdelijk wordt gedacht dat alleen AGNAS een mogelijkheid is.
Een GRUP geeft ook een mogelijkheid. Ik neem het Vlaams Strategisch Gebied rond Brussel
als voorbeeld. In dat GRUP zijn ook heel uitdrukkelijk groene gebieden ingetekend.
Het rapport maakt, denk ik, een fout als het stelt dat er alleen in donkergroene gebieden
bossen mogelijk zijn. Ook in natuur- en parkgebied kunnen bossen worden gecreëerd. Als we
die in overweging nemen, blijkt er van midden 2008 tot midden 2011 3100 hectare aan
groene gebieden, natuurgebieden, reservaten en bosgebieden is gecreëerd. Dat is natuurlijk
iets anders. Als alleen het donkergroene gebied telt, bevinden we ons in een andere situatie.
Wat AGNAS en de vraag hoe we dat kunnen versnellen betreft: we zijn volop bezig met die
evaluatie. We bekijken hoe we dat proces nog kunnen versnellen, ook in het licht van de
drietrapsraket die is voortgevloeid uit de werkzaamheden van de commissie-Sauwens, die u
mee hebt gesteund. We zien dat, indien er een draagvlak wordt gecreëerd en een landbouwer
er bijvoorbeeld mee akkoord gaat over zes of tien jaar bosgebied op zijn stuk grond te laten
creëren, die afspraken nu misschien wel kunnen worden gemaakt, maar er soms problemen
rijzen op het vlak van de wetgeving.
Als we weten dat het binnenkort bosgebied wordt, dan kunnen er een aantal dingen niet meer
gebeuren en dat heeft een aantal legistieke problemen tot gevolg. Ook dat zullen we in de
evaluatie, die we in het begin van volgend jaar zullen afronden, met de verschillende
collega’s bekijken. We zullen met de collega bevoegd voor de landbouw en met de collega
bevoegd voor het leefmilieu bekijken hoe we het proces kunnen versnellen zodat we die
aspecten inzake planning, en dus niet inzake realisatie, effectief kunnen realiseren.
Ik heb nog een laatste punt. Wat u de ‘zonevreemde bossen’ noemt, zou ik de ‘ruimtelijk
bedreigde bossen’ noemen, want men heeft me gezegd dat ‘zonevreemde bossen’ geen juiste
benaming is. Die bossen vallen volledig onder de bevoegdheid van minister Schauvliege en
zij is bezig met een plan van aanpak ter zake. We moeten er dus even op wachten om ook dat
aspect te bekijken.
De heer Bart Martens: Minister, ik ben het met u eens dat niet alleen in bosgebieden bossen
kunnen worden gerealiseerd, dat kan ook in landbouwgebied. We merken echter op dat
grondeigenaars die vrijwillig tot bebossing willen overgaan, telkens botsen op een negatief
bindend advies – een van de weinige bindende adviezen die we nog hebben – van de
administratie Landbouw.
Ik ben het ook met u eens dat we moeten zoeken naar een maximaal draagvlak, maar het
draagvlak mag geen zitvlees worden. Ik stel alleen maar vast dat we van de beloofde twintig
ruimtelijke uitvoeringsplannen per jaar, er het laatste jaar nul hebben gezien. Dat ligt niet
alleen aan een gebrek aan draagvlak.
Kijken we even naar het stadsrandbos van Antwerpen. In de gemeente waar u zelf woont,
Edegem, en in Kontich en Aartselaar zou een reusachtig stadsrandbos komen. Die plannen
waren al volledig klaar op het einde van de vorige legislatuur. We zijn nu twee jaar later en er
is nog niet eens een openbaar onderzoek opgestart. Dus, alstublieft minister, ik meen dat hier
meer dan een tandje moet worden bij gestoken. De gemeente Aartselaar en de provincie
vragen bovendien delegatie om zelf via de provincie dat ruimtelijk uitvoeringsplan te mogen
realiseren. Als het gewest het niet doet, geef dan minstens aan de lokale besturen de kans om
het te doen.
De heer Dirk Peeters: Mijn reactie is voor een stuk gelijklopend met die van de heer
Martens. Ik wil wijzen op het draagvlak dat bij de bevolking bestaat om over te gaan tot de
herbebossingsacties. Ik wil ook wijzen op het feit dat, wanneer zelfs privémensen of
landbouwmensen de vraag stellen om actief te mogen meewerken aan
herbebossingsprogramma’s, ze vaak botsen op de administratie. Het programmadecreet zal
hier waarschijnlijk een oplossing aan bieden, ik ben daar blij mee, het zal ons een beetje
vooruit helpen, maar ik stel ook vast dat we in de periode van het Structuurplan Vlaanderen,
in die vijftien jaar, de groene doelstellingen, waarvan bos er één is, totaal hebben genegeerd
en verwaarloosd. Dat verklaart natuurlijk de achterstand. Slechts 20 procent op vijftien jaar,
dat ligt niet alleen aan u, minister, maar ook aan uw voorgangers, maar het zegt wel iets over
de prioriteit die de Vlaamse Regering op dat vlak stelt.
De voorzitter: Mevrouw Van Volcem heeft het woord.
Mevrouw Mercedes Van Volcem: Voorzitter, minister, ik vind dat er werk gemaakt moet
worden van gewestelijke ruimtelijke uitvoeringsplannen. U hebt in uw beleidsnota
aangekondigd dat u dat zou doen. De afbakening van de bossen laat op zich wachten, maar
uw conceptnota of uw nota inzake een afwegingskader voor de windmolens, iets waar ook
iedereen op wacht, komt er evenmin aan.
De minister van Ruimtelijke Ordening moet keuzes maken en daarbij kan niet iedereen
gespaard worden. U schuift de zaken voortdurend voor u uit, maar zo kunnen de
planningsprocessen niet evolueren. U wilt voor iedereen een draagvlak creëren, maar in een
samenleving zijn er tegengestelde belangen. Het is aan u om keuzes te maken. Ik meen dat u
in uw planningsprocessen wat sneller moet gaan.
De voorzitter: De heer Vandaele heeft het woord.
De heer Wilfried Vandaele: Voorzitter, planning en inkleuring zijn natuurlijk één zaak, de
minister zei het al. We kennen de knelpunten in verband met AGNAS, denken we alleen al
aan de planschade. Maar de uitvoering op het terrein is iets anders en voor die uitvoering
kijken we niet alleen naar minister Muyters, maar toch ook wel naar minister Schauvliege.
Zonevreemde bossen zijn een probleem, het gaat om 45.000 hectare. Ik wacht persoonlijk
toch op het plan van aanpak dat minister Schauvliege heeft beloofd voor het einde van dit jaar
– de tijd dringt dus – en ook naar de resultaten van het overleg met het middenveld die ze ons
heeft beloofd.
De voorzitter: Mevrouw Rombouts heeft het woord.
Mevrouw Tinne Rombouts: Als je de AGNAS-procedure doorloopt zoals de minister stelt,
lijkt het niet meer dan normaal dat je de correcte zoneringen handhaaft om er invulling aan te
geven. Anders vraag ik me af waarom er nog een AGNAS-procedure met zoveel inspraak en
draagvlak moet worden doorlopen.
Minister, u zei dat er wordt nagegaan wat er mogelijk is voor het landbouwgebied, maar ik ga
ervan uit dat er in de AGNAS-procedure naar alle gebieden wordt gekeken en dat dat niet de
enige zone is.
Minister, heb ik het goed begrepen dat er geen onderscheid wordt gemaakt tussen de groene
kleur ten aanzien van enerzijds natuur en anderzijds bos? Als er in de AGNAS-procedure
groenzones worden afgebakend, is er in principe ook bebossing mogelijk.
Minister Philippe Muyters: Dat klopt. In natuurgebied kan ook bos komen. Het is niet zo
dat er alleen in donkergroen gebied bossen kunnen worden aangeplant.
Mevrouw Van Volcem, natuurlijk moeten er keuzes worden gemaakt, maar jullie hebben er
in de commissie-Sauwens samen voor gekozen om een draagvlak te creëren voor alle
partners. Natuurlijk zijn er tegengestelde belangen. De landbouwer zal dit gebied anders
bekijken dan natuurgebieden.
Ik hoor hier altijd dat er in ruimtelijke ordening voor alles een draagvlak is, tot je op het
terrein komt. Op het terrein zie je altijd een draagvlak voor een motorcrossterrein, tot je in
iemands tuin komt, want dat is er geen draagvlak meer. Dat telt ook voor bos. Men is voor
het draagvlak, maar pas op als een landbouwer morgen een hectare verliest. Ik zie dat Lode
Ceyssens net binnenkomt, hij komt op het juiste moment. De discussie wordt altijd opnieuw
ten gronde gevoerd. Ik dacht dat de keuze in de commissie-Sauwens heel duidelijk was.
Over de windmolens hebben we het gehad in de commissie. Daarom moeten we het er hier
niet over hebben. Ik heb daar gezegd welke procedure we volgen, welk rapport er is gegeven.
We hebben ons werk gedaan en we zetten nu de volgende stap.
Die 20 procent gaat over het donkergroen. Van begin 2008 tot midden 2011 is er 3100
hectare omgezet naar bos, natuur en reservaten. Ofwel nemen we die filosofie, ofwel praten
we over verschillende zaken. We mogen niet alleen het donkergroene bekijken.
Mijnheer Martens, u had het over het negatief bindend advies. De Vlaamse Regering heeft
beslist de bindende adviezen weg te werken. Daarvoor zullen de nodige voorstellen worden
gedaan.
Ik ga ervan uit dat iedereen hier akkoord gaat met de filosofie, met het creëren van draagvlak
voor het AGNAS-proces. Hier en daar is die voor verbetering vatbaar, zowel legistiek als
inzake snelheid. We proberen in overleg met de ministers van Landbouw en Milieu de nodige
stappen te zetten. Die zullen worden afgerond in de loop van januari. Maar ik herhaal dat de
bossen niet alleen op donkergroen terrein kunnen.
De heer Bart Martens: Minister, we moeten vooruit. Alle studiewerk in het kader van de
AGNAS-procedure ligt klaar. In de dertien buitengebiedregio’s is het nodige studiewerk
gedaan om weloverwogen keuzes te kunnen maken, om de twintig beloofde groene RUP’s
per jaar te kunnen opleveren. We zijn in de laatste weken van het internationaal jaar van het
bos. Zet de beuk erin, sleep niet langer met de voeten en ga voor het realiseren van de
doelstellingen uit ons regeerakkoord. (Applaus)
De heer Dirk Peeters: Minister, de Vlaamse Regering is de uitvoerende macht en voert uit
wat dit parlement beslist. Dit parlement heeft tot driemaal toe over het RSV beslist dat die
10.000 hectaren er moeten komen. We staan één jaar voor de uitvoering ervan. De toestand is
niet hopeloos, maar toch ernstig. Ik wens u veel succes in uw streven om dit af te ronden,
maar ik vrees dat ik hier volgend jaar opnieuw zal staan met dezelfde vraag en zal moeten
vaststellen dat het niet gerealiseerd is. Dat zou absoluut niet mogen. (Applaus bij Groen!)
De voorzitter: Het incident is gesloten.

Lembeekbos (foto: Zeerood, CC)

Vlaams volksvertegenwoordiger Dirk Peeters (Groen!): “Bossen die we nu aanplanten, gaan nog honderden jaren mee. Minister Schauvlieghe beschikt hiervoor over een fonds van 9,4 miljoen euro . Tot nu toe heeft ze slechts voor één miljoen projecten goedgekeurd. Daarom stellen we voor dat minister Schauvliege opnieuw gemeenten oproept om projectaanvragen voor bossen in te dienen.”

In maart van dit jaar deed minister Schauvliege een oproep aan de gemeentebesturen om actiever bossen aan te planten. De minister reserveerde 500.000 EUR uit het boscompensatiefonds om de gemeentebesturen financieel te ondersteunen. Dat bedrag wordt nu verdubbeld.

In antwoord op een schriftelijke vraag van Dirk Peeters liet minister Schauvliege weten dat er 45 aanvragen werden ingediend waarvan er 23 werden ingewilligd. Geen al te best resultaat, voor 308 gemeenten. Dat is niet verrassend, want de gemeenten moesten zeer snel op de oproep reageren en kregen niet de tijd om een gefundeerde aanvraag te doen. Slechts zeven procent van de gemeentebesturen wordt ondersteund in hun boscompensatie.

Groen! diende voor deze zomer een resolutie in het Vlaams Parlement voor bosbehoud en bosuitbreiding. Groen! wil dit onder andere realiseren door stadsbossen, door sneller te compenseren bij ontbossing en door meer personeel in te zetten voor de bosuitbreiding.

Hieronder vind je het antwoord op de schriftelijke vraag die ik aan minister Schauvliege stelde:

VLAAMS PARLEMENT
₪ SCHRIFTELIJKE VRAGEN

JOKE SCHAUVLIEGE
VLAAMS MINISTER VAN LEEFMILIEU, NATUUR EN CULTUUR

Vraag nr. 634
van 22 augustus 2011
van DIRK PEETERS

Boscompensatiefonds – Lokale besturen

In maart 2011 werden de steden, gemeenten en provincies door een rondzendbrief van de minister in de gelegenheid gesteld om een beroep te doen op het Boscompensatiefonds voor het aankopen van terreinen voor het aanplanten van bossen als compensatie voor vergunde ontbossingen.

Een budget van 500.000 euro werd daarvoor vrijgemaakt. De gemeenten konden tot 80 % van de gemaakte kosten terugvorderen en moesten hun voorstellen en projecten indienen voor 1 juni 2011.

Voorrang wordt verleend aan projecten in het kader van bosuitbreidingen en stadsrandbossen.

Bij de aanvang van het nieuwe politieke jaar lijkt het aangewezen een bilan op te maken van de resultaten.

1. Hoeveel besturen hebben een aanvraag ingediend? Hoeveel aanvragen werden ingewilligd, hoeveel werden er afgewezen?

2. Wat is de oppervlakte van de terreinen die nu bijkomend bebost kunnen worden ter compensatie van vergunde ontbossingen? Kan de minister haar overzicht per provincie opmaken?

3. Wat is de onderliggende gewestplanbepaling van deze gronden? Liggen ze allemaal in groene gewestplanbepalingen? Kan de minister haar overzicht per provincie opmaken?

4. Kan de minister ook een provinciaal overzicht geven van nieuwe gronden in het kader van bosuitbreiding enerzijds en uitbreiding stadsrandbossen anderzijds?

5. Zijn alle terreinen die zullen worden aangekocht daadwerkelijk nooit eerder bebost zoals voorzien in de rondzendbrief van maart 2011?

6. Hoe groot is de financiële inbreng van de Vlaamse overheid tot nu toe? Kan de minister ook hier een overzicht geven per provincie van de financiële engagementen die Vlaanderen neemt in de aankoop van terreinen voor bebossing?

JOKE SCHAUVLIEGE
VLAAMS MINISTER VAN LEEFMILIEU, NATUUR EN CULTUUR

ANTWOORD
op vraag nr. 634 van 22 augustus 2011
van DIRK PEETERS

1. 45 besturen hebben een aanvraag ingediend. De jury heeft op basis van de selectiecriteria de 23 ontvankelijke projectvoorstellen een score gegeven. De procedure voor de toekenning van de subsidies is nog niet afgerond. Daarom kan ik nog geen concrete lijst van toegekende subsidies opgeven. Het dossier ligt momenteel ter advies voor bij de Inspectie van Financiën.

2-3-4. De gevraagde gegevens kunnen pas bekendgemaakt worden van zodra de procedure voor toekenning van de subsidies afgerond is.

5. Bij alle ontvankelijke projectvoorstellen is gecontroleerd of het terrein nu niet bebost is of niet recent ontbost werd.

6. Voor de projectoproep was aanvankelijk 500.000 euro voorzien uit het bossencompensatiefonds. Door het groot succes van de projectoproep heb ik het beschikbare budget verdubbeld tot 1.000.000 euro.
Aangezien de procedure voor de toekenning van de subsidies nog niet definitief is afgerond, kan ik geen lijst van toegekende subsidies per provincie opgeven.

Landen met een rijverbod op zondag (bron: wegenwiki.nl)

Het Waals gewest doet onderzoek naar het invoeren van het rijverbod voor vrachtverkeer op zondag en had daarover blijkbaar overleg met het Vlaams gewest.

In onze buurlanden Duitsland, Luxemburg en Frankrijk bestaat dergelijk verbod al, binnen Europa hanteren landen als Oostenrijk, Italië, Zwitserland of Hongarije ook een rijverbod. Het rijverbod heeft in die landen zijn meerwaarde op vlak van verkeersveiligheid en verkeersdoorstroming ook al bewezen.

In Vlaanderen stuit het voorstel op verzet van Comeos, de Belgische federatie voor handel en diensten. Zij zien economische- en milieuproblemen ontstaan bij de invoering van een dergelijk rijverbod.

Het lijkt logisch dat dit rijverbod alleen in Vlaanderen of België invoeren niet zo zinnig is maar gelet op de buitenlandse voorbeelden staan we al lang niet meer alleen (klik hier voor een overzicht bij Wegenwiki.nl). Meer nog, het niet invoeren verplicht ons ook om meer parkings te voorzien aan de buitengrenzen voor wachtende vrachtwagens.

Daarbij komt ook nog dat we deze problematiek best in Europees verband bekijken.

Donderdag 23 juni zal ik in de commissie mobiliteit daarover volgende vragen stellen aan de minister:

• Hoe staat de minister tegenover dit voorstel om in ons land een rijverbod voor vrachtverkeer in te voeren?
• Hoe verloopt in België het verder overleg tussen de gewesten over deze problematiek? Wat is de planning en het tijdpad? Worden nog andere partners betrokken bij dit overleg?
• Hoe verloopt het overleg met Europa over dit voorstel?

Buizerd (foto: Marek_Szczepanek, CC:by-sa-nc)

Roofvogels zoals de buizerd, slechtvalk, havik of sperwer zijn beschermde soorten. Toch werden sinds oktober 2010 bijna 70 roofvogels vergiftigd, afgeschoten of op een andere manier gedood. Dat blijkt uit het antwoord van minister Schauvliege op mijn schriftelijke vraag nr. 476 daarover.

In West-Vlaanderen werd geen enkele gedode roofvogel gemeld. De provincie Limburg voert met twee derde van de gedode vogels de trieste lijst aan.

Het grootste deel van de 68 gedode roofvogels waren buizerds (63). De buizerd wordt tot 57 cm groot en heeft een vleugelspanwijdte heeft van meer dan een meter. Hij jaagt meestal in open land, leeft vooral van aas, muizen en konijnen.

De wettelijke bescherming van de buizerd houdt ondermeer een verbod in op het opzettelijk doden en vangen van deze roofvogel. Ook het verstoren van buizerdnesten is verboden.

In West-Vlaanderen werd geen enkele gedode roofvogel gemeld. Dat is ook logisch, want de buizerd komt volgens het INBO het minste voor in de kustprovincie. In de andere provincies is hij echter overal in gelijkaardige mate aanwezig.

Waarom Limburg hier negatief uit de toon valt is daarom opvallend. Twee derde van alle gedode roofvogels werden in Limburg teruggevonden. Binnen Limburg werden in Riemst (13) en Dilsen-Stokkem (10) buizerds gedood door gif.

Het kan niet moeilijk zijn met deze opvallende cijfers om gericht op te treden en onderzoek te doen naar de daders. Ik roep ANB Limburg dan ook op prioriteit te geven aan dit dossier en werk te maken van een effectieve handhaving.

Tijdens de plenaire vergadering van woensdag hield ik een tussenkomst over de manier waarop we met ggo’s moeten omgaan. Willen we een landbouw die de afhankelijkheid van boeren vergroot? Willen we een landbouw die de biodiversiteit bedreigt? Moet er niet dringend meer geld gaan naar onderzoek dat de bio-landbouw ten goede komt?

Hieronder de volledige tekst van mijn tussenkomst:

Voorzitter, collega’s, ik herhaal: Groen! keurt af wat er zondag gebeurd is. Wij hebben daar geen hand in gehad. We hebben vooraf in de commissie unaniem met alle leden de aankondiging van die actie verworpen, omdat een vernieling van het proefveld niet op zijn plaats was.
We verwijten de wetenschappers in dit dossier geen gebrek aan openheid, integendeel. Ze hebben recht op hun onderzoek. Ze hebben dat goed gedaan. Ze hebben ons goed geïnformeerd. Ze zijn het maatschappelijk debat via de media aangegaan. Wat dat betreft, is er voor ons geen probleem. Dat zeg ik voor de duidelijkheid en voor het verslag.

Dit voorstel van resolutie goedkeuren, zoals de collega’s van de meerderheid het nu indienen, is een stap te ver voor ons. In het beschikkende gedeelte, artikel 1, is er sprake van een veralgemening: ‘ggo’s’ in het meervoud, zonder nuancering, zonder specifiëring en zonder randvoorwaarden. Dat zet de deur volledig open en dat willen wij niet.

Daarom dienen we een amendement in. We vragen een breed, open en constructief debat over de toekomst van het ggo, met aandacht voor de afhankelijkheidspositie van boeren ten opzichte van multinationals hier en in het Zuiden, de correcte voorlichting van de consument en het voorzorgsprincipe, om risico’s voor mens, milieu en biodiversiteit te voorkomen. Het ggo-debat gaat veel verder dan dit proefveld met deze aardappelen in Wetteren. Naar aanleiding van dit voorstel van resolutie willen we dat even toelichten.

Willen we evolueren naar een landbouwmodel waarbij de zaden gemaakt worden in een labo, die dan door de boeren bij de multinationals gekocht worden? Nu al hebben tien bedrijven wereldwijd twee derde van de zaadmarkt in handen. Nochtans kan het ook anders, want nu al zijn er door kruising en veredeling aardappelen gekweekt die resistent zijn tegen de gevreesde aardappelschimmel.

Willen we een landbouwmodel waarbij de afhankelijkheid van de boer nog wordt vergroot? Voor de familiale landbouw wordt dit een zeer dure operatie. De grote ggo-giganten zorgen voor een koppelverkoop van zaden en herbicides, met een contractueel verbod op het gebruik van eigen zaaizaad. Dat genetische codes van aardappelen en zaden privé-eigendom worden, is ethisch verwerpelijk en uiterst gevaarlijk voor de landbouwsector zelf.

Collega’s, willen we naar een landbouw waardoor de biodiversiteit nog meer bedreigd wordt dan nu al het geval is? Voor ons landbouwlandschap wordt het een ecologische ramp, want bodem en insectenleven zullen verdwijnen. Ook dit blijkt uit onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek, van de universiteit van Wageningen, ons eigen Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek (INBO), de K.U.Leuven en het MINBEE-rapport van professor Jacobs in Gent.

Moeten we de ggo-ontwikkeling ook niet zien in relatie met het arme Zuiden, in de strijd tegen de honger? Er wordt ons al te gemakkelijk voorgehouden dat ggo’s de uitweg zijn in de strijd tegen de honger. Nochtans weerleggen de cijfers en internationaal wetenschappelijk onderzoek die stelling. Oogstverbetering en veredeling hebben resultaat opgeleverd. Herbicidenresistentie heeft in Zuid-Amerika de opbrengst van soja met 5 procent doen dalen, collega’s, niet doen toenemen. Voor insectenresistentie is er hetzelfde probleem. Er waren zeer slechte resultaten voor katoen in India.

De ggo-import vergroot ook de afhankelijkheid van de plaatselijke boeren. Ze worden vaak in hun voortbestaan bedreigd, zelfs zo erg dat de kweek van hun eigen zaad verloren gaat, verboden wordt en dat hun gronden worden opgekocht. Om het met de woorden van Monsanto zelf te zeggen: “No food shall be grown that we don’t own.” Dat is duidelijk. De multinationals maken van de honger op de wereld geen prioriteit, van hun eigen kassa wel.

Voorzitter, ik zal afronden. Wetenschappelijk onderzoek en innovatie zijn belangrijk, maar, en dat weten ze zelf dikwijls niet, de wetenschap is niet zo waardevrij en onafhankelijk als ze zelf zou willen. Universiteiten verkopen hun ggo-patent aan, bijvoorbeeld, BASF om het te commercialiseren. Wat men onderzoekt, waarin men geld investeert, dat is vaak een keuze met verstrekkende gevolgen. Ze beperkt tegelijk veel alternatieven. In de biologische landbouw dringt zich ook veel onderzoek op. We voeren het niet uit omdat we ons geld hebben geïnvesteerd in deze ggo-technologie.

Collega’s, we zijn en blijven pleitbezorgers van een breed maatschappelijk debat. Mijnheer Sintobin, dat debat wordt, voor alle duidelijkheid, niet gevoerd in de commissie met een PowerPointpresentatie. Dat debat wordt gevoerd met zowel de landbouw, de consumenten en organisaties als BioForum, die zich aandienen om het debat te voeren. Dat is een taak die de Vlaamse Regering zich moet stellen. Ze moet, net als voor de industrie, een staten-generaal organiseren om dat debat over de toekomst van een duurzame landbouw te voeren.

Oudlandpolders bij Lampernisse (foto: erfgoed.be, CC: by-sa-nc)

De roep naar bescherming van de ecologisch waardevolle graslanden – de historisch permanente graslanden – in de polderstreken dateert al van in de jaren zeventig. Ook de Vlaamse regering is overtuigd van het belang van deze historische polders en heeft meermaals bevestigd dat ze werk wil maken van een effectieve bescherming. De bescherming van de waardevolle graslanden werd in 2009 opgenomen in het Vlaamse regeerakkoord. In de beleidsnota die minister Schauvliege in oktober 2009 voorstelde beloofde ze om tegen september 2010 een lijst van historische graslanden op te maken. Die deadline werd echter niet gehaald. Groen! vraagt morgen (dinsdag 17 mei) in de commissie leefmilieu waarom dit dossier zoveel vertraging opliep.

Hierbij een overzicht van engagementen op het niveau van de Vlaamse regering:

15 juli 2009: Het Vlaams parlement geeft het vertrouwen aan de Vlaamse regering, het regeerakkoord stelt over de poldergraslanden:

“We onderzoeken welke historisch permanente graslanden in de landbouwstreek de Polders een verbeterde bescherming behoeven en op welke wijze dit moet te gebeuren, met het oog op implementatie van de resultaten van dit onderzoek.”

26 oktober 2009: In de beleidsnota van minister Schauvliege werd dit uitgewerkt tot: “Zoals bepaald n.a.v. de besluitvorming van het Wildschadebesluit zal op basis van overleg tussen het Agentschap Natuur en Bos en het Departement Landbouw en Visserij een geactualiseerde kaart van de historisch permanente graslanden opgemaakt worden, en zal een lijst van bijzonder waardevolle historische graslanden voor eind 2009 voor vaststelling aan de Vlaamse regering worden voorgelegd als sluitstuk van de effectieve bescherming van poldergraslanden.”

2 maart 2010: In de Commissie voor Leefmilieu, Natuur, Ruimtelijke Ordening en Onroerend Erfgoed van 02/03/2010 verduidelijkte minister Joke Schauvliege de timing in een antwoord op een vraag van parlementslid Hostekint: “Het Agentschap voor Natuur en Bos (ANB) legt momenteel samen met het INBO de laatste hand aan een geactualiseerde kaart van de historisch permanente graslanden. Daarna zal het ANB volgens de planning in maart 2010, deze maand, met het Departement Landbouw en Visserij overleggen. Op basis daarvan geef ik uitvoering aan de bepaling van het vernieuwde vegetatiebesluit om tegen 1 september 2010, 1 jaar na het in werking treden, een eerste lijst van historisch permanente graslanden in landbouwgebied met landschappelijke waarde te laten vaststellen.”

5 oktober 2010: In de commissie leefmilieu, Natuur, Ruimtelijk Ordening en Onroerend Erfgoed antwoordt minister Schauvliege op een vraag van mijnheer Crombez naar de voortgang terzake: “Mijnheer Crombez, ik kan u geruststellen. Een eerste lijst van historisch permanente graslanden is ondertussen opgemaakt. Er is dus een lijst. Die wordt gedubbelcheckt en gaat dan naar de Vlaamse Regering.” “Ik wil er geen timing op kleven, want als het dan iets later is, stelt u opnieuw een vraag. Ik hoop in ieder geval zo snel mogelijk. Wij werken eraan voort.”

27 oktober 2010: Minister Schauvliege dient haar beleidsbrief 2010 – 2011 in en meldt daarin: “Wat betreft de historisch permanente graslanden, werd in 2010 overlegd met het Departement Landbouw en Visserij. Een voorstel van kaart voor de bijzonder waardevolle historisch permanente graslanden wordt op korte termijn opgemaakt en via een besluit van de Vlaamse Regering vastgesteld.”

15 maart 2011: In een antwoord op een vraag van mijnheer Crombez stelt Minister Joke Schauvliege in de commissie Leefmilieu: “Voorzitter, mijnheer Crombez, het Agentschap voor Natuur en Bos heeft een eerste ontwerpkaart opgemaakt van de historisch permanente graslanden. Mevrouw Rombouts, het gaat over historisch permanente graslanden met een duidelijke aanwezigheid van microreliëf. Dat zijn de graslanden met de code Hpr op de Biologische Waarderingskaart uitgegeven door het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek (INBO). Mijnheer Callens, deze kaart is tot stand gekomen in overleg met de afdeling Duurzame Landbouwontwikkeling van het beleidsdomein Landbouw. Tevens werd er getoetst aan de geregistreerde landbouwpercelen en gebeurde er een grondige aftoetsing op het terrein, met alle actoren. Tevens werd er een ontwerp van afbakeningskaart opgemaakt.”…“Over de ontwerpkaart en het bijhorende besluit met een nota aan de Vlaamse Regering zijn er gesprekken met collega’s van de Vlaamse Regering, in eerste instantie met de minister van Landbouw. Dan zal het dossier op de agenda van de Vlaamse Regering worden gezet.”

Intussen zijn we mei 2011, ruim zeven maanden na de datum die de minister had vooropgesteld en die op zich al negen maanden later was dan de datum die ze in de beleidsnota naar voor had geschoven. Al die tijd werden er voortdurend vragen gesteld over de voortgang van dit dossier. Uit het voorgaande meen ik te mogen besluiten dat het overleg met uw departement niet vlot verloopt hoewel het om de uitvoering van het regeerakkoord gaat.

foto: werktuigendagen (CC: by-nc-sa)

Vandaag kwam eindelijk het nieuwe mestdecreet in het Vlaams parlement. Eindelijk want het mestseizoen loopt al vanaf februari. Waarom Vlaanderen zo lang talmde is niet duidelijk. De extra tijd werd in ieder geval niet gebruikt om een brede inspraakronde te organiseren. Integendeel. De Vlaamse regering legde wel uitgebreid zijn oor te luisteren bij de Boerenbond en ABS, maar de Bond Beter Leefmilieu en Bioforum kregen de teksten pas te zien als ze onderhandeld waren. Ook de adviezen van de Minaraad en de Strategische Adviesraad voor Landbouw en Visserij (SALV) werden niet afgewacht. Die twee raden hebben alvast aangedrongen om in de toekomst bij tussentijdse evaluaties meer betrokken te worden.

Het spoedadvies van de Raad van State was beperkt tot juridische aspecten en bovendien negatief. De Raad van State verzet zich tegen de slecht uitgewerkte delegatie die aan de Vlaamse regering wordt gegeven en tegen het feit dat er naast boetes ook administratieve sancties kunnen getroffen worden.

Ook de terugwerkende kracht waarmee de Vlaamse regering dit decreet wil laten werken is problematisch. Zowel de Minaraad als de Raad van State wijzen op de rechtsonzekerheid die daardoor ontstaat. De sector mag en moet tijdig weten waaraan ze zich moet houden. Een goede voorlichting vervangt geen goede Wet. Nu worden land- en tuinbouwers geconfronteerd met heel wat praktische problemen. Hoe gaan ze op korte termijn bijkomend mesttransport en mestverwerking kunnen regelen?

Dit mestdecreet is trouwens vooral een kunstmestdecreet. Het MAP4 zou op een consequente wijze de verbetering van de waterkwaliteit moeten koppelen aan verbetering van de bodemkwaliteit en op die manier ook inspelen op de uitdagingen op het vlak van klimaatswijzigingen. MAP4 zal leiden tot nog meer gebruik van energie- en grondstofverspillende kunstmeststoffen. Bovendien zal MAP4 de noodzakelijke organische stofopbouw in de bodems verder bemoeilijken. Vlaanderen neemt met het nieuwe Mestactieplan, maatregelen die nefast zijn voor de biologische sector.

In de commissie diende Groen! amendementen in die de biolandbouw toekomstgerichte garanties hadden kunnen bieden. De bemestingsnormen voor de biolandbouw op bedrijfsniveau in plaats van op perceelsniveau bepalen was een ernstige vraag van de sector die niet werd ingewilligd. Ook hadden we gepleit voor een speciaal begeleidingsorgaan voor de biolandbouw. Onze amendementen werden ondersteund door zowel SALV, Minaraad als Europa, maar werden door de meerderheid verworpen. Dat verklaart al snel waarom het aandeel van de biolandbouw in Vlaanderen ondermaats blijft.

Dit decreet zal er niet in slagen om het Vlaamse landbouwmodel in een meer duurzame richting te sturen, vreest Dirk Peeters: “Vlaanderen wil nog meer mega-varkensstallen subsidiëren. In 2010 kwamen er in de provincies Antwerpen en West-Vlaanderen de meeste varkens bij. Net in die provincies staat de waterkwaliteit momenteel al zwaar onder druk. Het MAP4 zal de doorsnee landbouwer bovendien ook in de portemonnee raken. Volgens cijfers van de Boerenbond zullen de nieuwe regels voor mestverwerking de sector 24 miljoen euro kosten.
Dit is dweilen met de kraan open.

Het wordt tijd voor een volwaardige ondersteuning van de biolandbouw. Minder varkens, minder overbodige subsidies, minder ongewenste maatschappelijke kosten. De oplossing is te zoeken in ‘less is more’.” Proper water en een gezonde bodem zijn basisrechten voor iedereen.

(klik op de afbeelding om te vergroten)

In 2010 werd door het Agentschap voor Natuur en Bos (ANB) in totaal 882 ha natuur- en bosgebied verworven. Samengevat ging het over 245 ha bosgebied, 46 ha terrein voor bosuitbreiding, 589 ha natuurgebied en 1 ha andere gebieden. De laatste jaren investeert Vlaanderen steeds minder in aankoop van bos en natuur. Die negatieve trend zet zich in 2011 trouwens door: de 6,4 miljoen aan vastgelegde kredieten voor subsidies van aankopen van bos en natuur door erkende terreinbeherende verenigingen als bijvoorbeeld Natuurpunt of Limburgs Landschap zijn het laagste bedrag in jaren. Ter vergelijking: in 2008 werd nog bijna 9 miljoen euro uitgetrokken voor deze gesubsidieerde aankoop van bos- en natuurgebieden.

(klik op de afbeelding om te vergroten)

Vergiftigde buizerd (foto: Miel Ferdinande, CC: by-nc-sa)

Deze week stel ik minister Schauvliege vragen over de veldproef met ggo-aardappelen in Wetteren en de problemen met de subsidiëring van de tien Vlaamse Opvangcentra voor Vogels en Wilde Dieren.

Vraag om uitleg van de heer Dirk Peeters tot mevrouw Joke Schauvliege, Vlaams minister van Leefmilieu, Natuur en Cultuur, over het Vlaams beleid rond de ggo-aardappel naar aanleiding van het toelaten van de veldproef in Wetteren.
De veldproef met genetisch gemanipuleerde aardappelen in Wetteren gaat voorbij aan de meer dan 1.600 bezwaarschriften die er tegen werden ingediend. Ook binnen de Adviesraad voor Bioveiligheid was geen unanimiteit over de veiligheid van dit experiment. Groen! wil weten waarom al die adviezen en bezwaren genegeerd werden en waarom Vlaanderen op het vlak van genetisch gemanipuleerde gewassen niet strikter het voorzorgsprincipe hanteert.

Vraag om uitleg van de heer Dirk Peeters tot mevrouw Joke Schauvliege, Vlaams minister van Leefmilieu, Natuur en Cultuur, over de uitbetaling van subsidies aan Vlaamse vogelopvangcentra.
Vorig jaar vingen de tien Vlaamse Opvangcentra voor Vogels en Wilde Dieren (VOC) 26.506 dieren op. Een stijging met 13% ten opzichte van 2009. De subsidies van de VOC’s werden de voorbije jaren echter steeds te laat uitbetaald. Dat brengt de werking van de VOC’s ernstig in gevaar. Groen! wil weten waarom zo laat betaald wordt en wat de minister wil doen om dat probleem op te lossen. Verder vragen we ook dat de subsidies meegroeien met het stijgend aantal op te vangen dieren.

Het Nieuwsblad over de schade aan de N9

Eén jaar nadat de N9 ter hoogte van Kobbegem werd vernieuwd, ligt de weg er opnieuw vol putten bij. Het Nieuwsblad bracht er een artikel over.In antwoord op mijn vraag daarover antwoordde minister Crevits dat de aannemer die de werken (niet goed) uitvoerde in gebreke werd gesteld. Blijkbaar waren de wapeningsnetten niet vastgehecht op de profileerlaag.

Bus van De Lijn (foto: Lhoon, CC: at+sa)

Op donderdag 31 maart stel ik minister Crevits in de commissie Mobiliteit vragen over het wegwerken van zwarte punten, of het openbaar vervoer-aanbod tijdens spits en wegwerkzaamheden kan opgevoerd worden en waarom er voor de baggerwerkzaamheden aan het Antwerpse Sint-Annabos geen gebruik wordt gemaakt van geotextiele tubes.

De commissie vindt plaats op donderdag 31 maart  in de Bruegelzaal van het Vlaams Parlement en begint om 14u. De zitting is openbaar, als je wil kan je dus altijd de debatten komen volgen.

Interpellatie aan minister Crevits, over het verslag van het Rekenhof betreffende het wegwerken van gevaarlijke punten en wegvakken in Vlaanderen

Het Rekenhof becijferde dat Vlaanderen een grote achterstand heeft in haar planning om gevaarlijke punten en wegvakken heraan te leggen. De doelstelling om tegen 2007 800 punten werd niet gehaald (slechts 450 punten werden aangepakt), daarnaast stelde het Rekenhof vast dat er met de aanbestedingen en prijsramingen flink wat is misgelopen. Bovendien is niet duidelijk of de heraanleg van die zwarte punten ook effectief heeft geleid tot minder ongevallen. Groen! wil weten welke gevolgen de minister verbindt aan het vernietigende rapport van het Rekenhof.

Vraag tot minister Crevits, over een verhoging van het openbaar-vervoeraanbod tijdens de spitsuren en bij wegwerkzaamheden

Lokale besturen zouden meer overleg moeten plegen als ze grote openbare werken laten uitvoeren. De vele en vaak niet op mekaar afgestemde wegomleidingen zorgen ervoor dat de verkeerscirculatie bijzonder moeizaam verloopt. Ook het openbaar vervoer, de bussen en trams van De Lijn, ondervinden hier hinder van. Groen! wil weten hoe De Lijn daarop anticipeert en of De Lijn de door de vele omleidingen gevraagde flexibiliteit wel kan bieden, gezien de huidige besparingsronde.

Vraag aan minister Crevits, over slibverwerking door geotextiele tubes en de toepasbaarheid ervan

Bij baggerwerkzaamheden en opspuitingen is een veelgebruikte techniek die van “lagunering” via baggerstorten. Dit procedé lijkt relatief goedkoop als de milieukost niet wordt meegeteld. Lagunering is niet alleen ruimteverslindend maar houdt ook gevaren in voor mens en dier. In Nederland werd een alternatieve werkmethode met zogenaamde geotextiele tubes uitgewerkt. Dit procedé lijkt echter niet bekend bij de minister, zo bleek uit haar antwoord op een schriftelijke vraag die ik eerder stelde. Het zou nochtans een alternatief kunnen bieden voor de geplande werken in het kader van de Oosterweelverbinding. Gebruik van geotextiele tubes zou mogelijk maken dat het Sint-Annabos op Linkeroever gevrijwaard blijft en dus niet gekapt hoeft te worden.

14.00 Commissie Mobiliteit en Openbare Werken – Bruegelzaal

Bebouwde oppervlakte in Vlaanderen in 2000

Voorspelling bebouwde oppervlakte in Vlaanderen tegen 2050 (bron: BBL)

De Vlaamse Regering slaat in de tweede herziening van het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen vooral veel ruimte aan voor bedrijventerreinen en nieuwe wegen. En dat terwijl haar beloftes om te zorgen voor meer groen, meer natuur en bos niet ingevuld worden.

Door de acties van het nieuwe structuurplan dreigt Vlaanderen nog meer te verstenen.

Tussen 1985 en 2010 nam de bebouwde oppervlakte in Vlaanderen toe met 35%. Sinds 2001 ging er 236 km² open ruimte verloren. Als we tegen dit tempo verder gaan zal, volgens een doctoraats-onderzoek van Lien Poelmans (KUL), in 2050 42% van de beschikbare ruimte volgebouwd zijn.

De Vlaamse Regering offert massa’s open ruimte op aan de aanleg van nieuwe wegen, de zogenaamde missing links. Van oorspronkelijk 25 missing links springen we nu naar 37 missing links. Deze nieuwe wegen kosten ruimte, maar ook veel geld, stelt Vlaams parlementslids Dirk Peeters: “De kosten worden naar de toekomst doorgeschoven. Vlaanderen wil die missing links aanleggen via PPS-projecten – dat betekent dat we binnen enkele jaren hoge beschikbaarheidsvergoedingen moeten gaan betalen. Terwijl nu in de begroting overal moet bespaard worden wordt het debat over de kost van al die nieuwe infrastructuur angstvallig ontweken.”

Daarnaast wil de Vlaamse regering ook nog eens 6.000 ha bijkomende industriegronden aansnijden. Terwijl er nog 12.000 ha aan nieuwe terreinen ongebruikt bij ligt. Daarnaast zal elk (hoofd)dorp 5 ha bijkomende KMO- of industriezone mogen realiseren: dat leidt niet alleen tot versnippering, het zal ook nieuwe (en vaak ongewenste) mobiliteitsstromen opwekken.
Ten slotte voorziet de bijsturing van het structuurplan ook in woonuitbreidingsgebieden in buitengebied. Ook hier wordt de nog beschikbare ruimte in bestaande woongebieden genegeerd.

Met deze herziening wordt de filosofie van de gedeconcentreerde bundeling van Vlaanderen ‘open en stedelijk’ definitief verlaten.

De Raad van State vernietigde in februari 2010 deelplan 4 van de afbakening van het regionaalstedelijk gebied Turnhout. Dat gebeurde na een klacht die al in 2004 werd ingediend. Deelplan 4 omvat de zone Bentel naast de Noord-Brabantlaan.

Vreemd genoeg was bij de lokale besturen daar niemand van op de hoogte. In antwoord op mijn parlementaire vraag daarover stelt Minister van Ruimtelijke Ordening Muyters dat hij daar wettelijk niet toe verplicht was: “aangezien het vernietigingsverzoek gericht was tegen een beslissing van de Vlaamse Regering, werd de Vlaamse Regering over het verzoek ingelicht door de Raad van State. […] Samengevat: we moeten het dus niet doen en niets verplicht ons om het te doen, maar vanaf medio 2010 brengen we de lokale overheden wel op de hoogte.”

De vernietiging door de Raad van State hield in dat Vlaanderen zijn huiswerk opnieuw moest maken. Dat betekent dat er opnieuw een openbaar onderzoek moet gevoerd worden: dat loopt ondertussen en zal worden afgesloten op 17 maart. De minister wil tegen het zomerreces de definitieve vaststelling van het plan afronden.

Dat zou opnieuw rechtszekerheid geven en dus goed nieuws zijn voor de bedrijven die al op Bentel zaten of plannen hadden om zich er te vestigen. Schadeclaims waren er volgens de minister nog niet binnengekomen.

Eerdere berichten over Bentel vind je hier

(foto: Eric Bégin, CC: by-nc-sa)

Eind 2010 versoepelde minister Schauvliege de regels voor de vossenjacht. Gisteren bleek in de Panorama-uitzending ‘Vossenstreken’ dat voor die beslissing geen wetenschappelijke ondersteuning bestaat.

Nochtans is die wetenschappelijke kennis wel voorhanden. Bij het Instituut voor Bos- en Natuuronderzoek (INBO) bestudeert wildbioloog Koen Van Den Berge al 15 jaar de vos[i]. Zijn conclusies zijn duidelijk. In Vlaanderen leven zo’n 13.500 vossen, die elk over een territorium van een vierkante kilometer beschikken. Vergeleken met onze buurlanden is dat een lage dichtheid, in Nederland leven in sommige gebieden 5 tot 7 vossen per vierkante kilometer.

De vos staat aan de top van de voedselpiramide en kent een systeem van ‘sociale regulatie’, wat ervoor zorgt dat de vossenpopulatie over de jaren heen eigenlijk vrij constant blijft. Eigenlijk heeft de vos enkel van de mens iets te vrezen: voor een deel door de jacht die jagers op hem maken, maar vooral door het autoverkeer, dat vermoedelijk nog meer slachtoffers maakt onder de vossenpopulatie.

De uitzending maakte pijnlijk duidelijk dat de minister liever doof blijft voor de bevindingen die haar eigen wetenschappers haar aanreiken. Toen in oktober vorig jaar op mijn vraag in het Vlaams Parlement een hoorzitting over de vos in Vlaanderen werd georganiseerd, hadden we ook de heer Van Den Berge uitgenodigd. Die mocht toen echter niet komen. Minister Schauvliege beweerde in Panorama dat zij nooit een spreekverbod heeft uitgevaardigd, maar in de praktijk blijkt dat ze toch liever niet heeft dat de vossenspecialist van het INBO zijn wetenschappelijke bevindingen buitenshuis gaat toelichten. Niet alleen het Vlaams Parlement ving bot toen het Koen Van Den Berge wilde uitnodigen, Van Den Berge mocht evenmin naar een debat van Vogelbescherming Vlaanderen over de vos. Ook verschillende journalisten moesten vaststellen dat het onmogelijk bleek om Van Den Berge te interviewen. Panorama kreeg hem wel voor de camera, maar, dixit de programmamakers, “enkel onder zeer strikte voorwaarden.”

Het lijkt erop dat de CD&V met haar vossenjacht-standpunt alleen staat binnen de Vlaamse regering. In Panorama stelde zowel SP-A als N-VA dat ze “kwaad waren” over de manier waarop minister Schauvliege en minister-president Peeters het Jachtvoorwaardenbesluit er eind 2010 doordrukten, zelfs zonder de bevindingen van de parlementaire commissie af te wachten.

Blijkbaar weegt de jagerslobby voor Joke Schauvliege en Kris Peeters zwaarder dan het wetenschappelijk onderzoek van het INBO. De versoepeling van de vossenjacht was niet nodig: de huidige wetgeving biedt genoeg instrumenten om de vossenpopulatie te beheren. De versoepeling is niet alleen een slechte zaak voor de vossen in Vlaanderen, ook de gewone burger wordt er niet beter van. De jacht nabij woningen toestaan, komt de veiligheid van de mensen die daar wonen immers niet ten goede. Ik ga in het Vlaams parlement aan minister Schauvliege ook vragen waarom ze aan Vlaamse ambtenaren een spreekverbod opgelegd heeft. De belangen van de jagers zijn voor ons ondergeschikt aan het ecologische belang van de vos.

De uitzending van Panorama kan je hier bekijken.