Dirk Peeters

Uit ons huishoudelijk afval selecteren en recycleren we nu tussen de 40-50 % organisch groenten-fruit- en tuinafval (GFT) door compostering. Na compostering wordt deze nieuwe grondstof terug in het milieu gebracht door aanwending in tuinen en moestuinen. Een goede zaak want afval wordt grondstof en op die manier kunnen we de kring sluiten.

De intercommunale voor afvalbeheer (IOK-Afvalbeheer) exploiteert in de Kempen (Beerse-Merksplas) een composteringsinstallatie die in 2008 meer dan 51.000 ton GFT en groenafval verwerkte.

Na inzameling, zuivering, verwerking en compostering bevat de compost toch nog vervuiling. Vervuiling die visueel is vast te stellen door de aanwezigheid van kleine stukjes plastiek.

IOK-Afvalbeheer valt, als professionele compostproducent, onder de kwaliteitscontrole van VLACO vzw in het kader van de Vlarea-wetgeving. Dit houdt in dat zowel het inputmateriaal, als het proces en compost door VLACO gecontroleerd worden door het nemen van stalen en het analyseren ervan.

De wettelijke norm voor onzuiverheden groter dan 2 mm (waaronder o.a. plastiek valt, maar ook andere onzuiverheden) is vastgelegd op 0,5 %. IOK-Afvalbeheer engageert zich echter om te voldoen aan nog strengere normen om zo het VLACO-label te verdienen. Deze vraag kan dan ook geenszins begrepen worden als alleen maar kritiek op de werking van IOK-Afvalbeheer.

Concreet komt het erop neer dat voor hen de norm voor onzuiverheden groter dan 2 mm slechts 0,25 % bedraagt. Tot op heden voldoet de compost geproduceerd bij IOK Afvalbeheer aan deze strengere norm.

Hiermee is dus voldaan aan de norm en de graad van vervuiling is procentueel zeer laag.

Als IOK-Afvalbeheer jaarlijks meer dan 50.000 ton GFT en groenafval verwerkt mogen we ervan uitgaan dat op basis van de 0,5 % vervuilingsgraad er jaarlijks ook 250 ton plastiek verspreid wordt in de Kempense tuinen.

Op Vlaamse schaal zal dit wellicht een veelvoud hiervan zijn. Een diffuse verontreiniging die nog moeilijk te verwijderen is.

Gelet op het voorgaande zijn mijn vragen aan de minister de volgende:

1. Hoe en hoe vaak wordt die compostkwaliteit door VLACO bewaakt en gecontroleerd?
2. Kan de minister ons een overzicht geven van de analyse resultaten van de verschillende Vlaamse vergunde composteringinstallaties?
3. Zijn er ook wettelijke bepalingen voor de onzuiverheden kleiner dan 2 mm?
4. Zijn al onze vergunde composteringsinstallaties door VLACO erkend?
5. Zijn er reeds studies gemaakt over de gevolgen en de effecten op de lange termijn van de verspreiding van kleine – maar reële – hoeveelheden plastiek- en restafval in de tuinen? Zo neen, kan deze problematiek snel onderzocht worden?
6. Overweegt de minister nog bijkomende stappen (via gemeentebesturen en de compostmeesterwerking) om mensen aan te sporen hun afval goed te scheiden en zelf te composteren want zolang er kleine hoeveelheden vervuiling aanwezig zijn in compost van composteringinstallaties lijkt dit het enige alternatief?

Op 4 november stelde ik een vraag om uitleg aan mevrouw Joke Schauvliege, Vlaams minister van Leefmilieu, Natuur en Cultuur over de kwaliteit van compost afkomstig uit composteringsinstallaties.